Кнут Гамсун

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Кнут Гамсун
Knut Hamsun
Knut hamsun 1890.jpg
Кнут Гамсун у 1890 г. (31 год)
Імя пры нараджэнні:

Кнуд Педэрсен

Дата нараджэння:

4 жніўня 1859(1859-08-04)

Месца нараджэння:

Вога, Оплан, Нарвегія

Дата смерці:

19 лютага 1952(1952-02-19) (92 гады)

Месца смерці:

Грымстад, Эуст-Агдэр, Нарвегія

Грамадзянства:

Сцяг Нарвегіі Нарвегія

Род дзейнасці:

пісьменнік, паэт, драматург, сацыяльны крытык

Кірунак:

неарамантызм

Дэбют:

Den Gaadefulde. En kjærlighedshistorie fra Nordland (1877)

Прэміі:

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па літаратуры (1920)

Hamsundagene

Кнут Гамсун (нарв.: Knut Hamsun, сапраўднае імя Кнуд Педэрсен (нарв.: Knud Pedersen) ; 4 жніўня 185919 лютага 1952) — нарвежскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі літаратуры (1920).

Вёў вандроўнае жыццё, змяніў шмат прафесій. З 1911 года жыў у Нарвегіі. У 1934 годзе публічна выказаў сваю падтрымку нацыстам. У 1945 годзе арыштаваны, у 1947 годзе асуджаны за калабарацыянізм.

У ранніх раманах і аповесцях "Голад" (1890), "Містэрыі" (1892), "Новая зямля" (1893), "Пан" (1894), "Вікторыя" (1898), зборніку навел "Сіеста", напісаных у традыцыях неарамантызму, адчуваецца ўплыў філасофскіх ідэй Ф.Ніцшэ, Э.Сведэнбарга, А.Шапенгаўра. С.К'екегора, эстэтыкі А.Стрындберга, Ф.Дастаеўскага. У раманах "Пад восеньскай зоркай" (1906), "Бенані", "Роза" (абодва 1908), "Вандроўнік грае пад сурдзінку" (1909) дамінуюць матывы самотнага вандроўніцтва, беспрытульніцтва, пошуку шляхоў да зліцця з прыродай. Раманы "Апошняя ўцеха" (1912), "Дзеці свайго часу" (1913), "Мястэчка Сегельфос" (1915), "Плён зямлі" (1917; Нобелеўская прэмія) вызначаюцца непрыняццем тагачаснай заходняй цывілізацыі (за выключэннем нямецкай). Ідэі зліцця з прыродай і зямлёй развіваюцца ў раманах "Жанчыны каля студні" (1920), "Аўгуст" (1930), "А жыццё ідзе" (1933), "Кольца замыкаецца" (1936). Аўтар драматычных твораў "Каля брамы царства" (1895), "Гульня жыцця" (1896), "Вечаровая зара" (1898), "Манах Вэнт" (1902), зборнікаў вершаў "Дзікі хор" (1904), мемуараў "На зарослых сцяжынках" (1949).

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Царыца Саўская // Крыніца 1996, № 25 (10)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1997. — Т. 5. — С. 16. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.