Кнут Гамсун

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Кнут Гамсун
Knut Hamsun
Knut hamsun 1890.jpg
Кнут Гамсун у 1890 г. (31 год)
Імя пры нараджэнні:

Кнуд Педэрсен
Дата нараджэння:

4 жніўня 1859(1859-08-04)
Месца нараджэння:

Вога, Оплан, Нарвегія
Дата смерці:

19 лютага 1952(1952-02-19) (92 года)
Месца смерці:

Грымстад, Эуст-Агдэр, Нарвегія
Грамадзянства:

Сцяг Нарвегіі Нарвегія
Род дзейнасці:

пісьменнік, паэт, драматург, сацыяльны крытык
Кірунак:

неарамантызм
Дэбют:

Den Gaadefulde. En kjærlighedshistorie fra Nordland (1877)
Прэміі:

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па літаратуры (1920)
Hamsundagene

Кнут Гамсун (нарв. Knut Hamsun, сапраўднае імя Кнуд Педэрсен (нарв. Knud Pedersen) ; 4 жніўня 1859— 19 лютага 1952) — нарвежскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі літаратуры (1920).

Вёў вандроўнае жыццё, змяніў шмат прафесій. З 1911 года жыў у Нарвегіі. У 1934 годзе публічна выказаў сваю падтрымку нацыстам. У 1945 годзе арыштаваны, у 1947 годзе асуджаны за калабарацыянізм.

У ранніх раманах і аповесцях "Голад" (1890), "Містэрыі" (1892), "Новая зямля" (1893), "Пан" (1894), "Вікторыя" (1898), зборніку навел "Сіеста", напісаных у традыцыях неарамантызму, адчуваецца ўплыў філасофскіх ідэй Ф.Ніцшэ, Э.Сведэнбарга, А.Шапенгаўра. С.К'екегора, эстэтыкі А.Стрындберга, Ф.Дастаеўскага. У раманах "Пад восеньскай зоркай" (1906), "Бенані", "Роза" (абодва 1908), "Вандроўнік грае пад сурдзінку" (1909) дамінуюць матывы самотнага вандроўніцтва, беспрытульніцтва, пошуку шляхоў да зліцця з прыродай. Раманы "Апошняя ўцеха" (1912), "Дзеці свайго часу" (1913), "Мястэчка Сегельфос" (1915), "Плён зямлі" (1917; Нобелеўская прэмія) вызначаюцца непрыняццем тагачаснай заходняй цывілізацыі (за выключэннем нямецкай). Ідэі зліцця з прыродай і зямлёй развіваюцца ў раманах "Жанчыны каля студні" (1920), "Аўгуст" (1930), "А жыццё ідзе" (1933), "Кольца замыкаецца" (1936). Аўтар драматычных твораў "Каля брамы царства" (1895), "Гульня жыцця" (1896), "Вечаровая зара" (1898), "Манах Вэнт" (1902), зборнікаў вершаў "Дзікі хор" (1904), мемуараў "На зарослых сцяжынках" (1949).

Беларускія пераклады [правіць]

  • Царыца Саўская // Крыніца 1996, № 25 (10)

Літаратура [правіць]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1997. — Т. 5. — С. 16. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.


Нобелеўская прэмія па літаратуры

Сюлі-Прудом (1901) • Тэадор Момзен (1902) • Б'ёрнсцернэ Б'ёрнсан (1903) • Фрэдэрык Містраль / Хасэ Эчэгерай-і-Эйсагірэ (1904) • Генрык Сянкевіч (1905) • Джазуэ Кардучы (1906) • Джозеф Рэдзьярд Кіплінг (1907) • Рудольф Крыстаф Эйкен (1908) • Сельма Лагерлёф (1909) • Паўль Хейзэ (1910) • Морыс Метэрлінк (1911) • Герхарт Гаўптман (1912) • Рабіндранат Тагор (1913) • Рамэн Ралан (1915) • Карл Густаў Вернер фон Хейдэнстам (1916) • Карл Адольф Г'елеруп / Генрык Пантопідан (1917) • Карл Шпітэлер (1919) • Кнут Гамсун (1920) • Анатоль Франс (1921) • Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес (1922) • Уільям Батлер Ейтс (1923) • Уладзіслаў Рэймант (1924) • Джордж Бернард Шоу (1925) • Грацыя Дэледа (1926) • Анры Бергсон (1927) • Сігрыд Унсет (1928) • Томас Ман (1929) • Сінклер Льюіс (1930) • Эрык Аксель Карлфельт (1931) • Джон Галсуорсі (1932) • Іван Бунін (1933) • Луіджы Пірандэла (1934) • Юджын Гладстан О'Ніл (1936) • Ражэ Мартэн дзю Гар (1937) • Перл Бак (1938) • Франс Эміль Сіланпяя (1939) • Іаганес Вільгельм Енсен (1944) • Габрыела Містраль (1945) • Герман Гесэ (1946) • Андрэ Жыд (1947) • Томас Стэрнз Эліят (1948) • Уільям Фолкнер (1949) • Бертран Артур Уільям Расэл (1950) • Пер Лагерквіст (1951) • Франсуа Марыяк (1952) • Уінстан Чэрчыль (1953) • Эрнэст Хемінгуэй (1954) • Хальдаўр Кільян Лакснес (1955) • Хуан Рамон Хіменес (1956) • Альбер Камю (1957) • Барыс Пастарнак (1958) • Сальваторэ Квазімада (1959) • Сен-Жон Перс (1960) • Іва Андрыч (1961) • Джон Стэйнбек (1962) • Гіоргас Сеферыс (1963) • Жан-Поль Сартр (1964) • Міхаіл Шолахаў (1965) • Шмуэль Іосеф Агнон / Нэлі Закс (1966) • Мігель Анхель Астурыяс (1967) • Кавабата Ясунары (1968) • Семюэл Бекет (1969) • Аляксандр Салжаніцын (1970) • Пабла Неруда (1971) • Генрых Тэадор Бёль (1972) • Патрык Уайт (1973) • Эйвінд Юнсан / Хары Эдмунд Марцінсан (1974) • Эўджэніа Мантале (1975) Сол Белоў (1976) • Вісентэ Алейксандрэ (1977) • Ісаак Башэвіс Зінгер (1978) • Адысеяс Элітыс (1979) • Чэслаў Мілаш (1980) • Эліяс Канеці (1981) • Габрыэль Гарсія Маркес (1982) • Уільям Голдынг (1983) • Яраслаў Сейферт (1984) • Клод Сімон (1985) • Воле Шайінка (1986) • Іосіф Бродскі (1987) • Нагіб Махфуз (1988) • Каміла Хасэ Села (1989) • Актавіо Пас (1990) • Надзін Гордымер (1991) • Дэрэк Уолкат (1992) • Тоні Морысан (1993) • Кэндзабура Оэ (1994) • Шэймас Хіні (1995) • Віслава Шымборска (1996) • Дарыа Фо (1997) • Жазэ Сарамага (1998) • Гюнтэр Грас (1999) • Гаа Сінцянь (2000) • Відзьядхар Сураджпрасад Найпал (2001) • Імрэ Кертэс (2002) • Джон Максвел Кутзее (2003) • Эльфрыдэ Елінэк (2004) • Гаральд Пінтэр (2005) • Архан Памук (2006) • Дорыс Лесінг (2007) • Жан-Мары ле Клезіё (2008) • Герта Мюлер (2009) • Марыа Варгас Льёса (2010) • Тумас Транстромер (2011) • Мо Янь (2012)

 

Узята з "http://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Кнут_Гамсун&oldid=1599842"