Франсуа Марыяк

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Франсуа Марыяк

Франсуа Марыяк (фр.: François Mauriac; 11 кастрычніка 1885, Бардо — 1 верасня 1970, Парыж) — французскі пісьменнік. Адзін з самых буйных каталіцкіх пісьменнікаў XX стагоддзя.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў універсітэт у Бардо (1905). Член Французскай акадэміі (з 1933).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютаваў як паэт зборнікамі «Рукі, складзеныя для малітвы» (1909) і «Развітанне з юнацтвам» (1911). Першы раман «Дзіця пад цяжарам ланцугоў» (1913). У лепшых раманах «Пацалунак, дараваны пракажонаму» (1922), «Маці» (1923), «Пустыня кахання» (1925), «Тэрэза Дэскейру» (1927), «Клубок гадзюк» (1932), «Дарога ў нікуды» (1939) узняты маральна-рэлігійныя праблемы. Аўтар раманаў «Ягня» (1954), «Падлетак мінулага часу» (1969), аповесці «Мартышка» (1951), зборніка публіцыстычных артыкулаў «Чорны сшытак» (1943), нарысаў «Блакноты» (1952—70), п'ес, эстэтычных прац і інш. Яго проза адметная тлыбокім псіхалагізмам, экспрэсіўнасцю, вастрынёй і драматызмам сюжэтаў.

На беларускую мову асобныя раманы Ф. Марыяка пераклаў Л. Казыра.

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Нобелеўскай прэміі ў галіне літаратуры (1952). Узнагароджаны Вялікім крыжам ордэна Ганаровага легіёна (1958).

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Тэрэза Дэскейру. Клубок гадзюк. Мн., 1985

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Лявонааа Е. Марыяк // БЭ ў 18 тамах. Т.10. Мн., 2000, С. 160.

Зноскі