Томас Стэрнз Эліят

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Т. С. Эліят
T. S. Eliot
Thomas Stearns Eliot by Lady Ottoline Morrell (1934).jpg
Дата нараджэння:

26 верасня 1888({{padleft:1888|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})

Месца нараджэння:

Сент-Луіс, Місуры, ЗША

Дата смерці:

4 студзеня 1965({{padleft:1965|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:4|2|0}}) (76 гадоў)

Месца смерці:

Лондан, Вялікабрытанія

Грамадзянства:

Flag of the United States.svg ЗША
Flag of the United Kingdom.svg Вялікабрытанія

Род дзейнасці:

драматург, паэт, крытык

Кірунак:

мадэрнізм

Жанр:

паэзія

Мова твораў:

англійская

Узнагароды:
Прэзідэнцкі медаль Свабоды
Афіцэр ордэна Ганаровага легіёна
Камандор ордэна мастацтваў і літаратуры
Ордэн Заслуг
Подпіс:

Подпіс

Томас Стэрнз Э́ліят[1] (англ.: Thomas Stearns Eliot; 26 верасня 1888, горад Сент-Луіс, ЗША — 4 студзеня 1965, Лондан) — амерыкана-англійскі паэт, драматург і літаратурны крытык, прадстаўнік мадэрнізму ў паэзіі. Лічыцца адным з найвялікшых паэтаў XX ст., лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1948).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Гарвардскі ўніверсітэт (1910). Вучыўся ў Сарбоне, Марбургскім і Оксфардскім універсітэтах. У Вялікабрытаніі з 1917. Працаваў выкладчыкам, літаратурным аглядальнікам, рэдактарам у перыядычных выданнях, дырэктарам выдавецтва.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютаваў як паэт у 1915. Першую сусветную вайну ўспрыняў як банкруцтва цывілізацыі і крах усяго ліберальна-гуманістычнага светаўспрымання, што адлюстравалася ў яго паэме «Бясплодная зямля» (1922) з яе выключнай ідэйна-мастацкай складанасцю (сплаў трагедыйнасці, лірызму, парадыйнай і міфалагічнай вобразнасці). Трагічнаму адчуванню бессэнсоўнасці, апустошанасці, эстэтычнага выраджэння ў сучасным жыцці (паэма «Пустыя людзі», 1925) супрацьпастаўляў пошук і набыццё духоўных пачаткаў у рэлігіі (мадэрнізаванае хрысціянства), а таксама ў культурных і мастацкіх традыцыях дарэнесанснай эпохі (кніга эсэ «Свяшчэнны лес», 1921; паэтычная сюіта «Попельная серада», драма ў вершах «Смерць у саборы», 1935 і інш.). Выступаў за «дэперсаналізацыю» паэтычнага акта, у абарону мастацкай традыцыі і класікі як вечнага эталона.

Пераклад паэмы «Пустыя людзі» на беларускую мову зрабіў Віктар Валынскі (1985), «Попельнай серады» — Алесь Разанаў (1996).

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1948).

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Пустыя людзі // «Далягляды» № 85, 1985.
  • Традыцыя і індывідуальны талент: эсэ. Пер. В. Небышынец // «Крыніца» № 9 (24), 1996.

Зноскі

  1. Напісанне імя і прозвішча Томас Стэрнз ЭЛІЯТ у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.18., кн.1. Мн., 2004, С.110.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]