Патрык Уайт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Патрык Уайт

Патрык Віктар Мартындэйл Уайт[1] (анг. Patrick Victor Martindale White; 28 мая 1912, Лондан30 верасня 1990) — аўстралійскі пісьменнік. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1973) «За эпічнае і псіхалагічнае майстэрства, дзякуючы якому быў адкрыты новы літаратурны мацярык».

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Кембрыджскі ўніверсітэт (1935). Дэбютаваў у 1935.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар раманаў «Шчаслівая даліна» (1939), «Жывыя і мёртвыя» (1941), «Дрэва чалавечае» (1955), «Фос» (1957), «Седакі калясніцы» (1961), «Амулет» (1966), «Вівісектар» (1970), «Вока буры» (1973), «Пояс цнатлівасці» (1976), «Пра многае ў адным» (1986), а таксама п'ес, зборнікаў апавяданняў і аповесцей, вершаў, аўтабіяграфічнай кнігі «Трэшчыны ў шкле» (1981), у якіх паказана англійская рэчаіснасць, жыццё і норавы аўстралійцаў, праблемы мастака і мастацтва, жыцця і смерці, чалавека і прыроды, прыгожага і пачварнага, велічнага і пакутнага. Яго творы адметныя маштабнасцю сюжэтаў, каларытнасцю персанажаў, прытчавасцю, насычаны складанымі метафарамі і алегорыямі.

П'есы[правіць | правіць зыходнік]

  • Bread and Butter Women (1935) не пастаўленая.
  • The School for Friends (1935) не пастаўленая.
  • Return to Abyssinia (1947) не пастаўленая.
  • The Ham Funeral (1947) prem. Union Theatre, Adelaide, 1961.
  • The Season at Sarsaparilla (1962)
  • Night on Bald Mountain (1964)
  • A Cheery Soul (1963)
  • Big Toys (1977)
  • Signal Driver: A Morality Play for the Times (1982)
  • Netherwood (1983)
  • Shepherd on the Rocks (1987)

Зноскі

  1. Поўнае напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.16., Мн., 2003, С.153.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Лявонава Е. Уайт // БелЭн у 18 т. Т. 16. Мн,, 2003.