Габрыэль Гарсія Маркес
З пляцоўкі Вікіпедыя.
| Для гэтага артыкула не запоўнены шаблон-картка {{Пісьменнік}}.
Вы можаце дапамагчы праекту, дадаўшы яго.
|
Габрыэль Гарсія Маркес (ісп. Gabriel García Márquez, нарадзіўся 6 сакавіка 1928) — калумбійскі іспанскамоўны пісьменнік, журналіст і палітычны дзеяч. Вядомы як адзін з самых яскравых прадстаўнікоў магічнага рэалізму. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры за 1982 год.
[правіць] Бібліяграфія
[правіць] Раманы
- 1962 — Ліхая гадзіна (La mala hora)
- 1967 — Сто гадоў самоты (Cien años de soledad)
- 1975 — Восень Патрыярха (El otoño del patriarca)
- 1981 — Хроніка адной абвешчанай смерці]] (Crónica de una muerte anunciada)
- 1985 — Каханне падчас халеры (El amor en los tiempos del cólera)
- 1989 — Генерал у сваім лябірынце (El general en su laberinto)
- 1994 — Пра каханне і іншых дэманаў (Del amor y otros demonios)
- 2004 — Успамін пра маіх сумных прасталытак (Memoria de mis putas tristes)
[правіць] Апавяданні, навелы і публіцыстыка
- 1947 — Вочы блакітнага сабакі (Ojos de perro azul)
- 1955 — Апалае лісце (La hojarasca)
- 1961 — Палкоўніку ніхто не піша (El coronel no tiene quien le escriba)
- 1962 — Пахаванне Вялікай Мамы (Los funerales de la Mamá Grande)
- 1970 — Споведзь пацярпелага караблекрушэнне (Relato de un náufrago)
- 1978 — Неверагодная і смутная гісторыя пра наіўную Эрэндэру і яе бессардэчную бабулю (La increíble y triste historia de la cándida Eréndira y de su abuela desalmada)
- 1986 — Las Aventuras de Miguel Littín Clandestino en Chile
- 1992 — Дванаццаць пілігрымскіх апавяданняў (Doce cuentos peregrinos)
- 1996 — Noticia de un secuestro
- 2002 — Жыць, каб апавядаць (Vivir para contarla)
