Хуан Рамон Хіменес

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Хуан Рамон Хіменес

Хуан Рамон Хіменес[1] (ісп.: Juan Ramón Jiménez; 24 лістапада 1891 — 29 мая 1958) — іспанскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1956).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся у гарадку Магер у андалусійскай правінцыіі Гуэльва. Належаў да пісьменнікаў «Пакалення 1898 года». Для зборнікаў «Журботныя арыі» і іншыя характэрны суб'ектывізм і меланхолія. У зборніках «Вясеннія балады» (1910) традыцыі андалускага фальклору. У зборніках «Духоўныя санеты», «Дзённік паэта-маладажона» (абодва 1917), «Бясконцасць» (1918) зварот да ўнутранага свету чалавека. Адыход ад класіцыстычных форм, імкненне да непасрэднасці адлюстравання ў вершах і лірычнай прозе (кнігі «Платэра і я», 1914; «Звер з глыбіні душы», 1949) і крытычных эсэ («Іспанцы трох светаў», 1942; «Бясконцы паток», апублікаваны 1961)

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

На беларускую мову асобныя вершы пераклаў Рыгор Барадулін.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 2003. — 512 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2 (т. 17), ISBN 985-11-0035-8.

Зноскі

  1. Напісанне імя і прозвішча Хуан Рамон Хіменес у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.17., Мн., 2003, С.19.