Семюэл Бекет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Сэмюэл Бекет
Samuel Beckett
Samuel Beckett, Pic, 1.jpg
Дата нараджэння:

13 красавіка 1906({{padleft:1906|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})

Месца нараджэння:

Дублін, Ірландыя

Дата смерці:

22 снежня 1989({{padleft:1989|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:22|2|0}}) (83 гадоў)

Месца смерці:

Парыж, Францыя

Грамадзянства:

Ірландыя

Род дзейнасці:

празаік, паэт, драматург, эсэіст

Гады творчасці:

19291989

Кірунак:

мадэрнізм, тэатр абсурду

Дэбют:

«Больш брэша, чым кусае»

Прэміі:

Нобелеўская прэмія (1969)

Семюэл Ба́рклі Бекет[1] (англ.: Samuel Barclay Beckett; 13 красавіка 1906 — 22 снежня 1989) — ірландскі драматург, празаік і паэт, прадстаўнік тэатра абсурду.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Бекетава сям'я (раней Becquet) быццам бы выводзілася з роду Гугенотаў і перабралася ў Ірландыю з Францыі пасля адхілення Нантскага Эдыкту ў 1685 годзе, хаця гэтая тэорыя здаецца непраўдападобнай[2]. Бекеты былі вернікамі Ірландскага Касцёла. Сямейны дом, Кулдрынег у Дубліне ў раёне Фоксрок, быў вялікай сядзібай з садам і тэністым кортам, пабудаванай у 1903 годзе Бекетавым бацькам Вільямам. Сядзіба і сад, разам з навакольнымі краявідамі, дзе Семюэл Бэкет часта шпацыраваў са сваім бацькам, недалёкі Леапардстаўн Рэйскоўрс, чыгуначны вакзал у Фоксрок і вуліца Харкоўрт, апошняя станцыя гарадской лініі, — усе гэтыя месцы выступаюць у яго ранняй прозе і дзеятворах.

Пяцігадовым хлопчыкам, Бекет хадзіў у мясцовую музычную школку, дзе ўпершыню пачаў вывучаць музыку, а пасля перайшоў у Эрльсфард Хаус Скул, якая размяшчалася ў цэнтры горада, непадалёк ад вуліцы Харткоўрт. У 1919 годзе Бэкет пайшоў у Партора Роял Скул у Эніскілене, Каўнты Ферменег — школа, у якой вучыўся таксама Оскар Уайльд. Будучы прыроджаным атлетам, Бекет выдатна гуляў у крыкет у ролі леваручнага бітнага і леваручнага сярэднехуткага кідалы. Пазней ён гуляў за Дублінскі ўніверсітэт і згуляў дзве першалігавыя гульні супраць Нортхемптоншайр. У выніку Бекет стаў адзіным лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па літаратуры, якому быў прысвечаны артыкул у Уіздэн Крыкетэрс Альманак — бібліі крыкету.

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Не-я / Пераклад Л. Баршчэўскі // Пры зачыненых дзвярах: Драматычныя творы. Мн., 1995.
  • У чаканьні Гадо / Пераклад В. Воранава. Мн., 2005.
  • Канец гульні / Пераклад Зм. Коласа // Сартр Ж.-П. Мухі; Камю А. Праведнікі; Бэкет С. Канец гульні. Мн., 2005 ("Бібліятэка французскай драматургіі", т.2).

Зноскі

  1. Напісанне Сэмюэл Барклі Бекетпаводле БЭ ў 18 т. — Т.2, Мн., 1996, С. 376.
  2. Кронін, 3-4