Катастрофа Convair 880 пад Плейку

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
рэйс 700Z Cathay Pacific
Cathay Pacific Convair CV-880-22-1 Volpati-1.jpg
Convair CV-880-22M кампаніі Cathay Pacific
Агульныя звесткі
Дата 15 чэрвеня 1972
Час 13:59 (05:59 GMT)
Характар разбурэнне ў паветры
Прычына тэрарыстычны акт (выбух бомбы)
Месца Сцяг Паўднёвага В'етнама 30 міль (55,5 км) да паўднёва-ўсход ад Плейку (Рэспубліка В’етнам)
Загінулыя 81
Параненыя 0
Паветранае судна
Мадэль Convair CV-880-22M-21
Авіякампанія Cathay Pacific
Пункт вылету Сінгапур Пая Лебар, Сінгапур
Прыпынкі ў дарозе Don Mueang International Airport[d]
Пункт прызначэння Ганконг Кайтак, Ганконг
Рэйс CX700Z
Бартавы нумар VR-HFZ
Дата выпуску 1961
Пасажыры 71
Экіпаж 10
Выжылых 0

Катастрофа Convair 880 пад Плейкуавіяцыйная катастрофа пасажырскага самалёта Convair CV-880-22M-21 Ганконгскай авіякампаніі Cathay Pacific, якая адбылася ў чацвер 15 чэрвеня 1972 у Рэспубліцы В’етнам у 55 кіламетрах паўднёва-ўсход ад Плейку, пры гэтым загінуў 81 чалавек.

Самалёт[правіць | правіць зыходнік]

Самалёт, які разбіўся ў 1961 годзе ў перыяд дзейнасці ў Viasa (борт YV-C-VIA).

Convair CV-880-22M-21 з завадскім нумарам 22-7-1-53 (53-і па ліку CV-880 з усяго 65 пабудаваных) быў пабудаваны ў 1961 годзе і на перыяд выпрабаванняў атрымаў рэгістрацыйны нумар N8490H. Пасля завяршэння неабходных праверак, лайнер прайшоў перарэгістрацыю, у выніку якой бартавы нумар змяніўся на YV-C-VIA, і быў прададзены ў Венесуэлу авіякампаніі Viasa, у якую паступіў 1 жніўня 1961 года. Авіялайнер меў напрацоўку 13295 гадзін, калі 1 ліпеня 1967 года перайшоў да новага ўладальніка —авіякампаніі Cathay Pacific (Ганконг), бартавы нумар пры гэтым змяніўся на VR-HFZ. Па дадзеных на 11 мая 1972 года, калі ў апошні раз быў атрыманы сертыфікат тэхнічнага абслугоўвання, напрацоўка самалёта складала 29139 гадзін, а на момант катастрофы — 29434 гадзіны[1][2].

Пры вылеце самалёт меў масу 178627 фунтаў пры ўсталяванай максімальнай узлётнай масе 193000 фунта, а цэнтроўка складала 29.7% САХ, што таксама знаходзілася ў межах дапушчальнага. На момант катастрофы лайнер па ацэнцы меў масу каля 162627 фунтаў пры цэнтроўцы 29.1%[3].

Экіпаж[правіць | правіць зыходнік]

  • Камандзір паветранага судна — 42 гады, агульны лётны стаж 14 343 гадзіны, у тым ліку 5261 гадзіну на мадэлі Convair 880-22M. налёт за апошнія 28 дзён — 49 гадзін[2].
  • Другі пілот — 38 гадоў, агульны лётны стаж 7649 гадзін, у тым ліку 2687 гадзін на мадэлі Convair 880-22M. налёт за апошнія 28 дзён — 87 гадзін[2].
  • Трэці пілот — 42 гады, агульны лётны стаж 5783 гадзіны, у тым ліку 1529 гадзін на мадэлі Convair 880-22M. налёт за апошнія 28 дзён — 66 гадзін[2].
  • Бортінжынер — 36 гадоў, агульны лётны стаж 4246 гадзін, у тым ліку 2959 гадзін на мадэлі Convair 880-22M. налёт за апошнія 28 дзён — 42 гадзіны[2].

У гэтым палёце камандзір таксама выконваў абавязкі пілота-інструктара, правяраючы працу другога пілота. На момант здарэння экіпаж працаваў ужо 13 гадзін 35 хвілін. У салоне знаходзіліся 6 сцюардэс[2].

Катастрофа[правіць | правіць зыходнік]

Самалёт выконваў міжнародны пасажырскі рэйс CX-700Z з Сінгапур а ў Ганконг з прамежкавай пасадкай у Бангкоке. Першы этап маршруту быў здзейснены без адхіленняў і рэйс 700Z паспяхова прызямліўся ў аэрапорце Данмыанг. Стаянка ў Бангкоку доўжылася 55 хвілін, цягам якіх з самалёта сышлі 68 пасажыраў з багажом, а замест іх селі 35 новых. Таксама ў бакі залілі 35000 фунтаў авіягазу JT-1. У 04:55 GMT з 71 пасажырам і 10 членамі экіпажа на борце авіялайнер вылецеў у Ганконг. Палёт праходзіў днём па паветраным калідоры Green 67 на эшалоне 290 (8,8 км) значна вышэй аблокаў пры добрых умовах надвор’я. Экіпаж вёў звычайныя радыёперамовы спачатку з дыспетчарскім цэнтрам у Бангкоку, а ў 05:42 GMT перайшоў на сувязь з цэнтрам у Сайгоне. Апошняе радыёпаведамленне з самалёта было перададзена ў 05:54 (13:54 мясцовага часу), калі пілоты далажылі, што прайшлі пункт абавязковага данясення PE5 «у 05:53 на эшалоне 290 і разлічваюць прайсці пункт» XVK «у 06:06». Калі экіпаж перастаў выходзіць на сувязь, у 06:20 дыспетчар сам паспрабаваў з імі звязацца, але беспаспяхова. У 06:40 дыспетчар ў Сайгоне зрабіў запыты ў цэнтры ў Бангкоку і Ганконгу, не выходзіў ці з імі на сувязь рэйс 700Z, але вынікі таксама былі адмоўнымі. Тады а 07:15 была абвешчана фаза бедства, пасля чаго на авіябазу Таншанят быў дадзены запыт пачынаць пошукі зніклага рэйса. Ужо ў 07:55 GMT (14:55 мясцовага часу) у Сайгоне пачуўся званок, што ў 30 марскіх мілях (55,5 км) на паўднёвы захад ад горада Плейку адбылася катастрофа самалёта тыпу «Конвэйр». Два пілоты-верталётчыкі дабраўшыся да месца здарэння апазналі ў яшчэ падпаленых абломках зніклы борт VR-HFZ. Таксама сярод пажару былі знойдзеныя два адносна ацалелых цела, якіх даставілі ў Плейку для даследаванняў[4].

Пазней сярод абломкаў быў знойдзены бартавы самапісец з ацалелымі запісамі. Паводле дадзеных з самапісца, а таксама па вывучэнні абломкаў было ўстаноўлена, што самалёт ехаў з хуткасцю 310 вузлоў (574 км/г) на эшалоне 290 (8,8 км) па курсе 71°, калі ў 05:59 GMT (13:59 мясцовага часу), праз 64 хвіліны 2 секунды з моманту ўзлёту і праз 5 хвілін з апошняй сувязі з зямлёй, фюзеляж нечакана разарвала на некалькі частак, пасля чаго абломкі паваліліся на джунглі[5]. Усе 10 членаў экіпажа і 71 пасажыр, то ёсць усяго 81 чалавек, загінулі. Гэта была найбуйнейшая катастрофа ў гісторыі самалёта Convair 880 і ў ганконгскай авіяцыі[6]. 10 тэл, а менавіта 2 члена экіпажа і 8 пасажыраў не былі знойдзеныя, але іх таксама аднеслі да загінулых, бо лічыцца, што іх выцягнула вонкі ў момант дэкампрэсіі, калі разбурыўся фюзеляж[4].

Расследаванне[правіць | правіць зыходнік]

Па вывучэнні абломкаў следчыя знайшлі доказы, што да катастрофы прывёў выбух бомбы. На некалькіх целах пасажыраў удалося знайсці сляды ўздзеяння выбуховай хвалі, а аднаго з пасажыраў нават падкінула ўверх да столі. Праведзеная рэнтгенаскапія тэл выявіла ў 19 з іх металічныя фрагменты. Агмень выбуху размяшчаўся з правага боку пасажырскага салона ў пачатку крыла. Выбухная хваля вырвала кавалкі фюзеляжа на правай баку, якія ўдарылі ў хваставое апярэнне, з-за чаго то аддзялілася, тым самым цалкам пазбавіўшы самалёт кіравання[7]. Нарэшце выбухам быў прабіты паліўны бак №3, а паліва, якая знаходзіцца ў ім, — паветраная сумесь дэтанавала, пасля чаго ўжо гэты выбух разарваў фюзеляж і крыло на некалькі частак[8].

З-за працяглага ўздзеяння агню на абломкі і цела, следчыя не змаглі дакладна вызначыць тып выбуховага рэчыва. Аднак было адзначана, што абалонка ў бомбы, якая выбухнула ў самалёце, была вельмі тонкай, што рэзка адрознівала яе ад тоўстай абалонкі баявых снарадаў і бомбаў, бо ў апошніх фрагменты абалонкі таксама служаць паражальным фактарам, а таму павінны мець высокія кінэтычную энергію і пранікальную здольнасць[8]. Прыкмет, што самалёт быў уражаны ракетай следчыя не выявілі, гэта значыць бомба была загадзя пранесеная на борт і падарваная ўжо знутры[9].

Прычына[правіць | правіць зыходнік]

Ужо праз тры месяцы пасля катастрофы, 22 верасня 1972 года, в’етнамская камісія выпусціла выніковую справаздачу, згодна з якой катастрофа адбылася з-за магутнага выбуху бомбы, якая знаходзіцца ў пасажырскім салоне, у выніку чаго авіялайнер разбурыўся ў паветры[10].

Бомба на борт была пранесеная ў чамадане і схаваная пад сядзеннямі ў правым шэрагу. У выбуху быў абвінавачаны паліцэйскі, у якога дадзеных рэйсам ляцелі нявеста з дачкой[6]. Пазней яго апраўдалі за недастатковасцю доказаў[11].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. VR-HFZ Convair 880 of Cathay Pacific (англ.) . Праверана 25 лютага 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 ICAO Circular, p. 123
  3. ICAO Circular, p. 124
  4. 4,0 4,1 ICAO Circular, p. 122
  5. ICAO Circular, p. 125
  6. 6,0 6,1 ASN Aircraft accident Convair CV-880-22M-21 VR-HFZ Pleiku (англ.) . Aviation Safety Network. Праверана 25 лютага 2015.
  7. ICAO Circular, p. 126
  8. 8,0 8,1 ICAO Circular, p. 127
  9. ICAO Circular, p. 128
  10. ICAO Circular, p. 129
  11. Accident Synopsis (англ.) . AirDisaster.Com. Праверана 25 лютага 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Pacific Airways, Convair 880-22M, VR-HFZ, accident, near Pleiku, South Viet-Nam, on 15 June 1972. (англ.) // ICAO Accident Digest № 20 : ICAO Circular 118-AN/88. — Montreal: Международная организация гражданской авиации, 1974. — January. — P. 122—130.