Анікшты
| Горад | |||||
| Анікшты | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| літ.: Anykščiai | |||||
 | |||||
|
|||||
| 55°32′04″ пн. ш. 25°06′26″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
 Літва |
||||
| Павет | Уцянскі | ||||
| Раён | Анікшчэйскі | ||||
| Сянюнія | Анікшчэйская | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1442 | ||||
| Горад з | 1956 | ||||
| Вышыня цэнтра | 75 м і 74 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 381 | ||||
| Паштовы індэкс | LT-29001 | ||||
| kurortuasociacija.lt/… (літ.) | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
  Анікшты |
|||||
Ані́кшты[2], таксама Анікшчэй (літ.: Anykščiai) — горад у паўночнай Літве. Адміністрацыйны цэнтр Анікштаўскага раёна Уцянскага павета.
Праз горад праходзіць чыгунка Панявеж — Свянцяны. Размешчаны за 100 км ад Вільні і за 52 км ад Уцяны, на рацэ Швянтойі (Святой, прыток Віліі). Анікшты знаходзяцца ў этнаграфічным рэгіёне Аўкштота.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Першыя згадкі паселішча датаваны 1442 годам[3]. У XVI ст. пабудаваны двор Радзівілаў. Магдэбургскае права Анікшты атрымалі 17 студзеня 1792 года прывілеем вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай горад апынуўся ў складзе Расійскай імперыі. Жыхары горада актыўна ўдзельнічалі ў паўстаннях 1830—1831 і 1863—1864 гадоў, а ў наваколлі горада дзейнічала майстэрня па вытворчасці зброі для паўстанцаў.
У 1902 годзе пабудавана водная электрастанцыя. Большасць насельніцтва Анікштаў была яўрэямі, якія практычна ўсе знішчаны нацыстамі у гады Другой сусветнай вайны. Пасля 1920 года Анікшты ў складзе Літоўскай рэспублікі, з 1940 года ў складзе Літоўскай ССР. З 1990 года ў складзе Літоўскай Рэспублікі.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 12 лютага 2023.
- ↑ ЭнцВКЛ 2005, с. 28.
- ↑ Baranauskas, Tomas. Drumstas vanduo Anykščių istorijos ištakose, Lituanistica, 2022, nr. 3 (129), p. 250-253.
- ↑ State Data Agency of Lithuania Праверана 18 лютага 2018.
- 1 2 3 Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 19 чэрвеня 2022.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Яўген Анішчанка. Вялікае Княства Літоўскае ў сярэдзіне XVIII ст. (карта) // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — С. 28—29. — 688 с. — ISBN 985-11-0314-4 (т. 1), ISBN 985-11-0315-2.
- Onikszty // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom VII: Netrebka — Perepiat (польск.). — Warszawa, 1886. — S. 534.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Анікшты
