Радзівілішкі
| Горад | |||||
| Радзівілішкі | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| літ.: Radviliškis | |||||
|
|||||
| 55°48′ пн. ш. 23°33′ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Павет | Шаўляйскі | ||||
| Раён | Радзвілішкіскі | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Першая згадка | 1529 | ||||
| Вышыня цэнтра | 117 м і 124 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| radviliskis.lt | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Радзівілішкі[2], таксама Радзвілішкіс (літ.: Radviliškis) — горад у цэнтральнай Літве, адміністрацыйны цэнтр Радзівілішкаўскага раёна Шавельскага павета. Радзівілішкі адносяцца да этнаграфічнага рэгіёну Аўкштайція.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Упершыню паселішча згадваецца ў 1529 годзе, калі яго заснаваў Крыштаф Радзівіл. Назва пайшла ад прозвішча Радзівілаў, якія валодалі паселішчам з 1529 да 1764 года. У 1687 годзе вялікі князь Ян Сабескі падараваў гораду права мець свой кірмаш. Пасля чумы 1708—1710 гадоў у горадзе зусім не засталося жыхароў.
Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года Радзівілішкі трапілі ў склад Расійскай імперыі. У 1870 годзе праз паселішча прайшла чыгунка Лібава — Рамны, а ў 1873 годзе — Радзівілішкі — Дынабург, пасля чаго Радзівілішкі пачалі хутка развівацца.
З 1918 года Радзівілішкі ў складзе незалежнай Літвы, дзе ў 1923 годзе атрымалі статус горада.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Ёнас Марцінкявічус (1900—1953) — літоўскі пісьменнік.
Гарады-пабрацімы
[правіць | правіць зыходнік]Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г д е ё ж з і к л м н о п р с т Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 12 лютага 2023.
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі : у 4 т. / Дзяржаўны камітэт па маёмасці Рэспублікі Беларусь, Рэспубліканскае унітарнае прадпрыемства «Белкартаграфія»; рэдкалегія: В. Л. Насевіч (галоўны рэдактар) [і інш.]. — Мінск: Белкартаграфія. — Т. 3 / [рэд. В.Л. Насевіч]. — 352 с., іл. с. — ISBN 978-985-508-298-0. С. 80.
- ↑ а б в г д е ё ж з і к л м н о п http://pop-stat.mashke.org/lithuania-cities.htm
- ↑ Radviliškis — Encyclopedia of Soviet Lithuania.
- ↑ State Data Agency of Lithuania Праверана 18 лютага 2018.
- ↑ State Data Agency of Lithuania Праверана 2 чэрвеня 2019.
- ↑ а б в Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 19 чэрвеня 2022.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Radziwiliszki // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze (польск.). — Warszawa, 1888. — S. 475.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Радзівілішкі
