Віктар Уладзіміравіч Шэйман

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Віктар Шэйман)
Jump to navigation Jump to search
Віктар Шэйман
V-shejman.png
Сакратар Савета Бяспекі
20 сакавіка 2006 — 8 ліпеня 2008
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Кіраўнік урада Сяргей Сідорскі
Папярэднік Генадзь Мікалаевіч Невыглас
Пераемнік Юрый Жадобін
Кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта РБ
29 лістапада 2004 — 4 студзеня 2006
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Урал Латыпаў
Пераемнік Генадзь Мікалаевіч Невыглас

Нараджэнне 26 мая 1958(1958-05-26) (63 гады)
Адукацыя
Дзейнасць палітык, ваенны
Ваенная служба
Званне
Дзяржаўны саветнік юстыцыі 1 класа
Дзяржаўны саветнік юстыцыі 1 класа
Узнагароды
Ордэн Айчыны 2 ступені, Беларусь
Ордэн Айчыны 3 ступені, Беларусь
Медаль «У памяць 10-годдзя вываду савецкіх войскаў з Афганістана», Беларусь
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі Медаль «За адвагу»
Медаль За адзнаку ў вайсковай службе 1 ступені
Медаль За ўмацаванне баявой садружнасці (Мінабароны)
Медаль «За бездакорную службу» (СССР)
Медаль «За бездакорную службу» (СССР)
Медаль «Генерал арміі Маргелаў»
Медаль Анатоля Коні
International soldier rib.png Медаль «15 гадоў вываду савецкіх войскаў з Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан»

Віктар Уладзіміравіч Шэйман (26 мая 1958, в. Салтанішкі, Воранаўскі раён, Гродзенская вобласць, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Праходзіў вайсковую службу ў Афганістане як афіцэр савецкай арміі.

Абраны Дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь XII склікання (1990—1994). Адзін з членаў Беларускага згуртавання вайскоўцаў. Увайшоў у каманду Аляксандра Лукашэнкі ў час прэзідэнцкіх выбараў 1994 года.

Дзяржаўны сакратар Савета бяспекі Рэспублікі Беларусь (1994—2000 і 2006—2008), в. а. Міністра ўнутраных спраў (1995), Генеральны пракурор Беларусі (2000—2004), кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі (2004—2006).

24 верасня 1999 г. суд задаволіў іск Віктара Шэймана да газеты і журналіста Сяргея Аніські памерам 15 млрд. У выніку непамернага штрафу вядомая незалежная газета «Навіны» перастала выходзіць. Беларуская апазіцыя і міжнародныя праваабарончыя структуры сцвярджаюць, што менавіта ён у свой час быў арганізатарам так званых «эскадронаў смерці», якім прыпісваюцца забойствы лідараў арганізаванай злачыннасці, кіраўнікоў апазіцыі і аператара расійскага тэлеканала ГРТ Змітра Завадскага[1][2][3].

Кіраўнік перадвыбарнага штаба А. Лукашэнкі на прэзідэнцкіх выбарах 2006 года. У красавіку 2006 года па падазрэннях ва ўдзеле ў фальсіфікацыях прэзідэнцкіх выбараў В. Шэйману быў забаронены ўезд у ЗША і краіны Еўрасаюза.

З 20 сакавіка 2006 года[4] да 8 ліпеня 2008 года — дзяржаўны сакратар Савета бяспекі Рэспублікі Беларусь. Звольнены з пасады пасля тэрарыстычнага акту ў Мінску пад час святкавання Дня незалежнасці ў ноч на 4 ліпеня 2008 года.

13 кастрычніка 2008 г. міністры замежных спраў краін Еўрасаюза прыпынілі дзеянне забароны на ўезд у краіны саюза прэзідэнта Беларусі А. Лукашэнкі і «некаторых яго набліжаных». Але санкцыі супраць былога дзяржсакратара Савета бяспекі Віктара Шэймана засталіся ў сіле.

Са студзеня 2009 года — памочнік прэзідэнта па асаблівых даручэннях. Затым кіраўнік спраў Прэзідэнта (2013—2021).

Мае шэраг дзяржаўных узнагарод, вышэйшы клас служачага дзяржаўнага апарата.

Чыны і званні[правіць | правіць зыходнік]

  • 6 снежня 1996 года — генерал-маёр[5] (у запасе з 27 лістапада 2000 года)
  • 28 лістапада 2000 года — дзяржаўны дараднік юстыцыі II класы[6]
  • 25 лістапада 2004 года — дзяржаўны дараднік юстыцыі I класы[7]
  • 29 лістапада 2004 года — вышэйшы клас служачыя дзяржаўнага апарату

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Куды падзеліся «эскадроны смерці»? // Радыё Свабода
  2. Прывіды
  3. Зондэркаманда? // Наша Ніва
  4. Указ Президента Республики Беларусь от 20 марта 2006 года № 175 «О назначении В. В. Шеймана Государственным секретарем Совета Безопасности Республики Беларусь»
  5. Указ Президента Республики Беларусь от 6 декабря 1996 г. № 512 «О присвоении В. В. Шейману воинского звания генерал-майора» (руск.) 
  6. Указ Президента Республики Беларусь от 28 ноября 2000 г. № 635 «О присвоении В. В. Шейману классного чина» (руск.) 
  7. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 25 ноября 2004 г. № 578 О ПРИСВОЕНИИ В. В. ШЕЙМАНУ КЛАССНОГО ЧИНА (руск.) 
  8. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 10 ноября 2003 г. № 495 О НАГРАЖДЕНИИ В. В. ШЕЙМАНА И Л. С. МАЛЬЦЕВА (руск.) 
  9. Указ президента Республики Беларусь 26 мая 1998 г. N 285 г. Минск о награждении В. В. Шеймана орденом Отечества III степени (руск.) 
  10. Орден нашел владельца (руск.) 
  11. Гл. фатаграфія

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]