Горад Васілевічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Васілевічы
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Першае згадванне
Горад з
Плошча
6.775[1] км²
Вышыня цэнтра
142 м
Насельніцтва
3 923 чалавек (2009)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2340
Паштовы індэкс
247550
Аўтамабільны код
3
Горад Васілевічы (Беларусь)
Горад Васілевічы
Горад Васілевічы (Гомельская вобласць)
Горад Васілевічы

Васіле́вічы (афіц. транс.: Vasilievičy) — горад раённага падпарадкавання ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. У 45 км ад Рэчыцы, 86 км ад Гомеля. Чыгуначны вузел (лініі на Гомель, Калінкавічы, Хойнікі), аўтадарогай злучаны з аўтамагістраллю Гомель—Калінкавічы. Насельніцтва 3923 чал. (2009).


Герб[правіць | правіць зыходнік]

Герб Васілевічаў зацвержаны Рашэннем Васілевічскага райвыканкама № 82 ад 27 верасня 2001. Унесены ў Гербавы мартыкул Беларусі 28 снежня 2001 года (№77). Уяўляе з сабе іспанскі шчыт, у якім у галубым полі адлюстраваны срэбны абрыс хваёвага дрэва. Абрыс дрэва сімвалізуе лясную і дрэваапрацоўчую прамысловасць, галубое поле шчыта вадаёмы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Жыхары Васілевічаў на фатаграфіі І. Сербава

У пісьмовых крыніцах згадваецца з 16 ст. У 19 ст. цэнтр воласці Рэчыцкага павета. У 1878 заснаваная метэастанцыя. У сувязі з пракладкай чыгункі Васілевічы сталі значным гандлёвым цэнтрам. З 1919 у Гомельскай губерніі. У 1926-1927 і 1938-1959 цэнтр раёна. У 1927—1938 у Рэчыцкім раёне. З 1950 гарадскі пасёлак. З 1971 — горад.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы харчовай (піўзавод), дрэваапрацоўчай, будаўнічых матэрыялаў прамысловасці. Гасцініца.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Колькасць[правіць | правіць зыходнік]

2010 год - 3 923 чалавека.

Дынаміка[правіць | правіць зыходнік]

  • 1795 год - 57 двароў.
  • 1847 - 92 двары, 956 жыхароў.
  • 1885 - 116 двароў, 1057 жыхароў.
  • 1897 - 294 двары, 1704 жыхары; у аднайменным пасёлку 4 двары, 20 жыхароў (згодна з перапісам).
  • 1909 - 460 двароў, 2564 жыхары; на чыгуначнай станцыі 7 будынкаў, 31 жыхар.
  • 2010 год - 3923 чалавекі (мужчыны - 1854 чалавекі, жанчыны - 2069 чалавек)[2].

Вядомыя ўраджэнцы[правіць | правіць зыходнік]

  • Е. А. Кухарава - Герой Сацыялістычнай Працы.
  • Т. П. Заранок - акадэмік НАН Беларусі, народны пісьменнік Рэспублікі Беларусь, доктар філалагічных навук, прафесар, заслужаны дзеяч навукі БССР, лаурэат Дзяржаўнай прэміі БССР.
  • С. С. Лаўшук - доктар філалагічных навук, літаратуразнаўца і крытык.
  • Х. Ю. Бейлькін - боктар гістарычных навук, прафесар.
  • В. Я. Навуменка - прафесар, заслужаны дзеяч вышэйшай школы БССР.
  • Іван Якаўлевіч Навуменка - Народны пісьменнік Беларусі (1995). Старшыня Вярхоўнага Савета Беларускай ССР (1985-1990).
  • Юрый Мікалаевіч Захаранка - міністр унутраных спраў Рэспублікі Беларусь (1994-1995).
  • Валерый Гур'евіч Ціхіня (н. 01.10.1940) навуковец-юрыст. Член-карэспандзент Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1994), доктар юрыдычных навук (1985), прафесар (1987). Заслужаны юрыст БССР (1990)

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

  • Васілевіцкая Мікалаеўская царква (1825)

У Сеціве[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Рашэнне Гомельскага абластнога Савета дэпутатаў ад 10 лістапада 2011 г. № 146
  2. Итоги переписи населения 2009 года по Речицкому району

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.2, кн.2. гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. - Мн.: БелЭн, 2005. 520 с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0330-6

Шаблон:Рэчыцкі раён