Жабінкаўскі раён

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Жабінкаўскі раён
Герб
Герб
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Брэсцкая вобласць
Адміністрацыйны цэнтр Жабінка
Афіцыйныя мовы Родная мова: беларуская 53,33 %, руская 43,55 %
Размаўляюць дома: беларуская 15,11 %, руская 81,34 %[1]
Насельніцтва (2009)
25 031 чал,[1] (16-е месца)
Шчыльнасць 36,6 чал./км² (3-е месца)
Нацыянальны склад беларусы — 88,6 %,
рускія — 5,52 %,
украінцы — 4,31 %,
іншыя — 1,57 %[1]
Плошча 684,17[2] км²
(16-е месца)
Вышыня
над узроўнем мора
138 м[3]
Жабінкаўскі раён на карце
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Жабінкаўскі раён на Вікісховішчы

Жáбінкаўскі раён — раён на захадзе Брэсцкай вобласці, мяжуе з Камянецкім, Кобрынскім, Брэсцкім і Маларыцкім раёнамі. Працягласць з захаду на ўсход — 21 км, з поўначы на поўдзень — 45 км. Падзяляецца на 7 сельсаветаў.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Тэрыторыя сучаснага Жабінкаўскага раёна заселена першабытным чалавекам каля 7-8 тысяч гадоў таму. У 9-10 стагоддзях Жабінкаўшчына ўвайшла ў склад Тураўскага княства, з другой паловы 12 стагоддзя яна аказалася пад уплывам валынскіх князёў, у 1319 годзе была ўключана ў Вялікае княства Літоўскае. З 1921 да верасня 1939 у складзе Польскай Рэспублікі (Палескае ваяводства). Падчас Другой сусветнай вайны (1939—1945) на гэтай тэрыторыі актыўна дзейнічала Армія Краёва. Вёска Дрэмлева, спаленая ў 1942 разам з 286 жыхарамі.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паўночная частка раёна нізінна-раўнінная (вышыня над узроўнем мора да 200 м), цэнтральную і паўднёвыя часткі займае Брэсцкае Палессе (каля 150 м). Землі пераважна дзярнова-падзолістыя, пясчаныя і супясчаныя.

Па тэрыторыі раёна працякае рака Мухавец з прытокамі: Рыта, Трасцяніца, Асіпоўка, Батынка, Палахва, Жабінка, Барысаўка. Існуюць магістральныя каналы: Сяхнавіцкі і Безыменны. У заходняй частцы горада размяшчаецца самы буйны вадаём раёна — вадасховішча Візжар (25 га).

На беразе р. Мухавец ва ўрочышчы «Сасновы Бор» размешчаны санаторый «Буг», санаторый-прафілакторый «Надзея», шэраг дзіцячых аздараўленчых лагераў. Лясістасць раёна складае 19,7 %. Асноўнымі лесакарыстальнікамі з'яўляюцца Пятровіцкае і Чарнянскае лясніцтва Кобрынскага лясгаса, Камянецкае лясніцтва Брэсцкага лясгаса.

На тэрыторыі раёна размешчаны біялагічны заказнік мясцовага значэння «Непакойчыцы» (368,8 га). Існуюць 4 батанічныя помнікі прыроды рэспубліканскага значэння (два дубы чарэшчатыя Пятровіцкія (в. Пятровічы), хвоя Веймутава (Пятровіцкае лясніцтва) і дуб-волат (п. Ленінскі). Размешчаныя гістарычны парк-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі, старадаўні парк «Ацечызна».

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

1971 — 25,3 тыс.
2008 — 25,1 тыс.

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Вынікі перапісу 2009 года
  2. «Дзяржаўны зямельны кадастр Рэспублікі Беларусь» (па стане на 1 студзеня 2011 г.)
  3. GeoNames — 2005. Праверана 9 ліпеня 2017.