Бурундзі
З пляцоўкі Вікіпедыя.
РЭСПУБЛІКА БУРУНДЗІ – дзяржава размешчаная ў цэнтральнай частцы Усходняй Афрыкі ў раёне Вялікіх Азёр. Тэрыторыя - 27,8 тыс. кв. км. Насельніцтва – 7,8 млн. чал. (дадзеныя на пачатак 2008). Сталіца – г. Бужумбура (больш 600 тыс. жыхароў). Дзяржаўныя мовы – французская і кірунды. Грашовая адзінка – бурундзійскі франк (каля 1150 бурундз. фр. за 1 дол. ЗША). Нацыянальнае свята – Дзень незалежнасці (1 ліпеня 1962). Клімат – субэкватарыяльны.
|
[правіць] Насельніцтва
Асноўныя этнічныя групы – народнасці хуту (85%) і тутсі (14%).
Рэлігія. Больш 70% насельніцтва вызнаюць хрысціянства (у асноўным каталіцызм), 15% - мусульмане-суніты, астатнія трымаюцца мясцовых традыцыйных вераванняў.
Каля 50% насельніцтва Бурундзі непісьменныя. Меней 60% дзяцей наведваюць пачатковую школу.
[правіць] Гісторыя
Да 1-ай сусветнай вайны Бурундзі ўваходзіла ў склад германскіх калоній, затым была падмандатнай тэрыторыяй Бельгіі (пад назвай Урундзі), з 1946 і да заваёвы незалежнасці (1 ліпеня 1962) – падапечная тэрыторыя ААН (Руанда-Урундзі пад кіраваннем Бельгіі).
З 1966 пасля звяржэння манархіі і ўсталявання ў краіне рэспубліканскай формы кіравання адзначаецца вельмі нестабільнае становішча, якое пагаршаецца шэрагам ўзброеных канфліктаў на этнічным грунце.
Узброеная барацьба за ўлада ў Бурундзі этнічных груп хуту і тутсі (адпаведна 85% і 14% насельніцтва), якая абвастрылася ў 1993 выклікала шматгадовы палітычны і эканамічны крызіс у краіне.
У ліпені 1996 да ўлады ў Бурундзі ізноў прыйшлі ваенныя на чале з маёрам П. Буйоя (тутсі), які ўжо займаў пост прэзідэнта (1987-1993).
Распачатыя ў чэрвені 1998 міжбурундзійскія перамовы пры пасрэдніцтве былога прэзідэнта Танзаніі Д. Ньерэрэ, а затым былога прэзідэнта ПАР Н. Мандэлы завяршыліся падпісаннем у Арушэ «Дамовы аб міры і нацыянальным прымірэнні» (28 жніўня 2000). У адпаведнасці з дасягнутымі дамоўленасцямі ў 2001 у Бурундзі пачаўся пераходны перыяд, які завяршыўся ў жніўні 2005 пасля паспяхова праведзеных рэферэндуму па прыняцці новай канстытуцыі і выбараў ва ўладныя структуры ўсіх узроўняў. 7 верасня 2006 падпісана «Дамова аб поўным спыненні агню» паміж урадам і апошнім апазіцыйным узброеным рухам Бурундзі – «Фронтам нацыянальнага вызвалення» (ФНЛ).
31 снежня 2006 была завершаная дзейнасць адкрытай у чэрвені 2004 Місіі ААН у Бурундзі (ОНЮБ), якая была замененая на «Аб'яднаныя прадстаўніцтвы ААН у Бурундзі» (БІНЮБ).
[правіць] Дзяржаўны лад
Урад складаецца з 19 міністраў і 7 віцэ-міністраў. Кабінет «нацыянальнага адзінства» прыведзены да прысягі ў лістападзе 2007 з улікам патрабаванняў новай Канстытуцыі (2005), якая замацоўвае этнічны і гендэрны баланс пры размеркаванні пасадаў: 60% – хуту, 40% – тутсі; 30% ад агульнага ліку пасадаў – жанчыны. 12 месцаў маюць прадстаўнікі прапрэзідэнцкай партыі «Нацыянальны савет у абарону дэмакратыі – Сілы ў абарону дэмакратыі» (СНДД/ФДД); ім жа належаць вышэйшыя пасады ў ключавых міністэрствах – знешніх зносін і міжнароднага супрацоўніцтва, унутраных спраў і грамадскай бяспекі, юстыцыі і фінансаў.
Заканадаўчая ўлада належыць парламенту, які складаецца з Нацыянальнага сходу (ніжняя палата – 118 дэпутатаў, старшыня – Пі Нтавіаханіума) і Сената (верхняя палата – 49 дэпутатаў, старшыня – Жэрве Руфьікіры.
З 1992 існуе шматпартыйная сістэма. З 2005 кіруючай партыяй з'яўляецца Нацыянальны савет у абарону дэмакратыі – Сілы ў абарону дэмакратыі (СНДД/ФДД), які атрымаў падчас усеагульных выбараў 2005 большасць месцаў у парламенце, урадзе і органах мясцовага самакіравання. Прэзідэнтам краіны ў жніўні 2005 быў абраны П'ер Нкурунзіза.
Найболей уплывовыя апазіцыйныя партыі – Партыя за нацыянальны прагрэс (УПРОНА), якая прадстаўляе ў асноўным інтарэсы народнасці тутсі; Фронт за дэмакратыю ў Бурундзі (ФРОДНБУ) – адпаведна хуту. Адмысловае месца займае Партыя нацыянальнага адраджэння (ПАРЕНА), якая адлюстроўвае інтарэсы радыкальна настроенай часткі народнасці тутсі. Маецца таксама звыш дзесятка невялікіх партый, якія ў палітычным плане ў асноўным асацыююцца з УПРОНА і ФРОДЕБУ.
[правіць] Эканоміка
Бурундзі – аграрная краіна са слабаразвітай эканомікай, знаходзіцца ў ліку найменш развітых дзяржаў свету (па ўзроўні ВУП находзіцца на 151 месцы сярод 159 класіфікаваных краін свету).
75% працаздольнага насельніцтва занята ў сельскай гаспадарцы, дзе вырабляецца 90% кошту экспарту. Па дадзеных ААН, аб'ём ВУП на душу насельніцтва ў 2007 склаў 93 дол. ЗША. Асноўнымі сельскагаспадарчымі культурамі з'яўляюцца: кава, чай, цукровы трыснёг, бананы, рыс, бавоўна, кукуруза.
Прамысловасць развітая слаба, яе доля ў ВУП складае каля 15%. Маюцца заводы па вытворчасці сельгасінвентара, будматэрыялаў, а таксама дрэваапрацоўчы, мылаварны, шкляны, тэкстыльны і піваварны камбінаты.
Галоўнымі артыкуламі імпарту з'яўляюцца металапрадукцыя, дрэва, аўтамабілі, нафтапрадукты і папера; экспартуюцца кава (80% валютных паступленняў), чай, цукар. Экспартная выручка складае 50% ад выдаткаў на імпарт.
Асноўнымі гандлёвымі партнёрамі з'яўляюцца Бельгія, Францыя, Германія, Кітай, Саудаўская Аравія, краіны субрэгіёна.
Чыгуначная сетка адсутнічае. Працягласць шашэйных і грунтавых дарог складае парадку 6 тыс. км. Суднаходства здзяйсняецца ў асноўным у раёне возера Танганьіка. У Бужумбурэ маецца аэрапорт міжнароднага класа. Асноўнымі замежнымі авіяперавозчыкамі з'яўляюцца «Эфіёпія эрлайнс» і «Кенія эрвейс».
