Габон

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці
République Gabonaise
Габонская Рэспубліка
Сцяг Габону Герб Габону
(Сцяг) (Герб)
Нацыянальны дэвіз: -
Месцазнаходжанне Габону
Афіцыйная мова француская
Сталіца Лібрэвіль
Найбуйнейшы горад Лібрэвіль
Урад рэспубліка
Эль Хаджы Амар Бонга
Жан Ндонг
Плошча
 - Агульная
 - % вады
74-е месца ў свеце
267 668 км2
3,76
Насельніцтва
 - Агульнае (2005)
 - Шчыльнасць
150-е месца ў свеце
1 454 867
13,5/км²
ВУП
 - Агульны (2005)
 - на душу насельніцтва
136 месца ў свеце
9,621 млрд.$
7 055 $
Валюта Франк КФА (XOF)
Часавы пояс
 - улетку
WAT (UTC+1)
+1 (UTC+1)
Незалежнасць
ад Францыі
17 жніўня 1960
Дзяржаўны гімн «La Concorde»
Аўтамабільны знак GAB
Дамен верхняга ўзроўню .ga
Тэлефонны код +241
Carte gabon.png

ГАБОНСКАЯ РЭСПУБЛІКА, Габон – дзяржава на заходнім узбярэжжы Атлантычнага акіяна ў Экватарыяльнай Афрыцы. Тэрыторыя – 267,7 тыс. кв. км. Насельніцтва – 1,6 млн. чалавек. Сталіца – Лібрэвіль (каля 400 тыс. жыхароў). Адміністрацыйна Габон падзелены на 9 правінцый. Нацыянальнае свята – Дзень незалежнасці (17 жніўня 1960). Дзяржаўная мова – французская. Грашовая адзінка – франк фінансавай супольнасці краін Цэнтральнай Афрыкі – КФА (1 дол. ЗША = каля 445 фр. КФА або 1 еўра= прыкладна 655 фр. КФА (май 2008)).

Змест

[правіць] Дзяржаўны лад

Габон – унітарная прэзідэнцкая рэспубліка. Дзейнічае Канстытуцыя 1991, у якой замацаваныя палітычны плюралізм і прынцып падзелу ўлад.

Прэзідэнтам краіны і адначасова галоўнакамандуючым узброенымі сіламі з'яўляецца Эль Хадж Амар Бонга Андзімба, які нязменна займае гэты пост з лістапада 1967 (тэрмін паўнамоцтваў прэзідэнта – 7 гадоў; перавыбраны ў 2005).

Маецца пост віцэ-прэзідэнта (Дзіджоб Дзівунжы-Дзі-Ндзінге), паўнамоцтвы якога вельмі абмежаваныя: так, у выпадку немагчымасці для прэзідэнта здзяйсняць свае абавязкі яго замяшчае старшыня Сената, а не віцэ-прэзідэнт.

Парламент двухпалатны, верхняя палата – Сенат (91 дэпутат, старшыня Рэне Радэмбіна Коніке) абіраецца непрамым галасаваннем органамі мясцовай улады на 6 гадоў; ніжняя – Нацыянальны сход (120 дэпутатаў, старшыня Гі Ндзуба Ндама) абіраецца прамым усеагульным галасаваннем тэрмінам на 5 гадоў.

Урад прызначаецца прэзідэнтам і складаецца з 41 члена. Цяперашні склад кабінета сфармаваны ў снежні 2007. Прэм'ер-міністр – Жан Эйеге Ндонг (з студзеня 2006.), міністр замежных спраў – жанчына -- Лора Вольга Годжу, мінабароны – Алі Бонга (сын прэзідэнта).

У Габоне налічваецца каля 25 палітычных партый і 3 буйных прафаб'яднання. Вядучай палітычнай сілай з'яўляецца кіруючая Габонская дэмакратычная партыя (ГДП), заснаваная ў 1968. Найболей буйныя апазіцыйныя рухі (іх дзейнасць легалізаваная з 1990) – Вышэйшы савет супраціву (ВСС), які аб'яднаў 9 партый, Саюз габонскага народа (СГН, старшыня – П. Мамбунду), і Нацыянальнае аб'яднанне лесасекаў (НАЛ).

[правіць] Эканоміка

Габон багаты натуральнымі прыроднымі рэсурсамі, эканоміка мае пераважна сыравінную арыентацыю.

Адносная эканамічная стабільнасць забяспечваецца за кошт экспарту прадукцыі здабываючых галін прамысловасці. Кіроўны сектар – нафтавы (69% ад агульнага аб'ёму экспарту ў валютным вылічэнні і 47% бюджэтных паступленняў). Здабыча – каля 12,9 млн. т., прычым дзве траціны здабычы прыходзіцца на кампаніі «Таталь-Габон» і «Шел-Габон»

Габону належыць 2-ое месца ў свеце па здабычы марганцавай руды (яе экспарт складае больш 3,25 млн. т. на год).

Выведаныя запасы уранутрымліваючых руд – 40 тыс. тон. Маюцца радовішчы жалезнай руды, барыту, тальку, волава, свінцу, ніобія, малібдэна, тытана, фасфату, золата, дыяментаў. Прамысловыя запасы каштоўных парод драўніны ацэньваюцца ў 4 млрд. куб. м. (штогадовы экспарт – 1.8 млн. кубаметраў).

Сельская гаспадарка развіта слаба (5% ВУП), унутраныя патрэбнасці ў харчаванні за кошт уласнай вытворчасці забяспечваюцца на 8 – 10%, здзяйсняюцца закупы харчавання за мяжой.

Працягласць аўтадарожнай сеткі складае парадку 8 тыс. км. Асноўны марскі порт – Порт-Жанціль, праз які здзяйсняецца экспарт нафты. Чыгуначнае паведамленне практычна адсутнічае. Міжнародныя аэрапорты находзяцца ў Лібрэвіль, Порт-Жанціле і Франсвіле.

Нягледзячы на адносна добры стан эканомікі, насельніцтва застаецца на ўзроўні краін з найменшым прыбыткам (60 дол. ЗША у месяц па дадзеных 2007). Мінімальны памер зарплаты дзяржслужачых складае каля 160 долараў ЗША. Узровень беспрацоўя перавысіў у 2007 годзе 23% ад агульнай колькасці працаздольнага насельніцтва.

[правіць] Насельніцтва

Этнічны склад: каля 50 плямёнаў і нацыянальных груп, у асноўным, народнасці банту. Найболей шматлікія – фанг, або пангве, (каля 40%), бануну, пуну, сангу (каля 30%), а таксама балеле, бакота, мпонгве, у лясістай мясцовасці пражываюць вандроўныя плямёны пігмеяў. У краіне налічваецца 170 тыс. іншаземцаў, у т.л. 15 тыс. еўрапейцаў, галоўным чынам французаў (6 тыс.). Рэлігія: 80% насельніцтва вызнае хрысціянства (пераважная большасць – каталікі), 10% – іслам, распаўсюджаныя таксама мясцовыя анімістычныя вераванні.

У апошнія гады падвысіліся паказчыкі смяротнасці і захворвання СНІДам. Паводле афіцыйнай статыстыцы ПРААН, па індэксе чалавечага развіцця Габон займае 123-е месца сярод класіфікаваных 177 краін свету.

[правіць] Культура

Дзяржаўная радыётрансляцыйная сетка і мясцовае вяшчанне працуюць кругласутачна на французскай і мясцовых мовах. Маецца некалькі нацыянальных тэлевізійных каналаў.

На іншых мовах