Людвік Тышкевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Людвік Скумін-Тышкевіч)
Jump to navigation Jump to search
Людвік Тышкевіч
Ludvik Tyškievič. Людвік Тышкевіч (J. Grassi, 1794).jpg
Людвік Тышкевіч. Партрэт Іозэфа Грасі, 1794
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
Вялікі маршалак літоўскі
1793 — 1795
Папярэднік: Ігнацы Патоцкі
Пераемнік: пасада скасавана
Віленскі губернскі маршалак
1795 — 1801
Папярэднік: няма (пасада створана)
Пераемнік: Міхал Геранім Бжастоўскі
 
Дзейнасць: дыпламат
Член у:
Нараджэнне: 1748(1748)
Смерць: 26 чэрвеня 1808(1808-06-26)
Род: Тышкевічы
Бацька: Юзаф Тышкевіч
Маці: Ганна Пацей
Жонка: Канстанцыя Панятоўская
Дзеці: Ганна
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Станіслава
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага

Людвік Тышкевіч (1748 — 26 чэрвеня 1808) — дзяржаўны і вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Генерал-ад’ютант (з 1772), пісар вялікі літоўскі (17751780), гетман польны літоўскі1780), падскарбі вялікі літоўскі1791) і маршалак вялікі літоўскі1793). Кавалер ордэнаў Белага Арла (1776)[1] Святога Станіслава (1778), а таксама расійскіх Андрэя Першазванага (1787) і Аляксандра Неўскага (1787)[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік шляхецкага роду Тышкевічаў герба «Ляліва», сын Юзафа і Ганны з Пацеяў.

У 1778 абіраўся маршалкам сойма. У вайну Расіі з Рэччу Паспалітай, на сходзе 23 ліпеня 1792 падтрымаў прапанову караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага пра яго далучэнне да Таргавіцкай канфедэрацыі, што пазней зрабіў сам. У 1795 узначаліў дэпутацыю Вялікага Княства Літоўскага да расійскай імператрыцы Кацярыны II.

Атрымаў у спадчыну ад стрыечнай бабулі Саламеі Радзівіл маёнтак у Гародне, пры ім тут была ўзведзена рэзідэнцыя і сфармаваўся сядзібна-паркавы ансамбль. У 1792 збудаваў палац у Варшаве.

У 1775 парадніўся з паноўным родам Панятоўскіх, узяўшы шлюб з дачкой Казіміра Канстанцыяй Панятоўскай. Быў апошнім мужчынскім прадстаўніком галіны Скумінаў-Тышкевічаў.

Зноскі

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705—2008. — Warszawa, 2008. S. 218.
  2. Бантыш-Каменский Н. Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула. — М., 2005, С. 159.