Петэр Гандке

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Петэр Гандке
ням.: Peter Handke
Партрэт
Род дзейнасці: пісьменнік, кінарэжысёр, сцэнарыст, перакладчык
Дата нараджэння: 6 снежня 1942(1942-12-06)[1][2][…] (76 гадоў)
Месца нараджэння:
Жонка: Sophie Semin[d]
Дзеці: Amina Handke[d]
Альма-матар:
Член у
Узнагароды і прэміі:
Аўтограф: Signature of Peter Handke.svg
Commons-logo.svg Петэр Гандке на Вікісховішчы

Петэр Гандке (ням.: Peter Handke, 6 снежня 1942, Грыфін, Аўстрыя) — аўстрыйскі пісьменнік і драматург. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (2019) «за ўплывовыя працы, якія з моўнай вынаходлівасцю даследавалі перыферыю і спецыфіку чалавечага вопыту» [5].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1942 годзе. Яго маці — карынційская славенка.

З 1954 года вучыўся ў каталіцкай гімназіі для хлопчыкаў, дзе публікаваўся ў школьнай газеце. У 1961 годзе паступіў ва Універсітэт Граца, дзе вывучаў права. У Грацы ён стаў удзельнікам літаратурнай групы «Форум гарадскога парку» (Das Forum Stadtpark) і публікаваўся ў часопісе «Рукапісы» (Manuskripte). З выхадам у свет яго першага рамана ў 1965 годзе ён пакінуў універсітэт і стаў прафесійным пісьменнікам. У 1966 годзе быў апублікаваны яго першы раман «Шэршні» (Die Hornissen). Пачынаючы з 1970-х гадоў Хандке пачаў супрацоўнічаць з рэжысёрам Вімам Вендэрсам.

Падвяргаўся крытыцы за падтрымку рэжыму Слабадана Мілошавіча. У 2006 годзе Гандке выступіў на пахаванні былога лідэра Сербіі, пасля чаго была адменена інсцэніроўка п’есы пісьменніка «Гульня ў пытанні ці падарожжа ў звонкія зямлі» ў парыжскім тэатры Comédie-Française[6].

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Шэршні / Пэтэр Гандке, пер. з нямецкай Яўген Бяласін // ARCHE «Пачатак». № 4 (5), 1999. — С. 169—255.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118545574 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 2 лістапада 2018.
  2. Peter Handke // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Peter Handke // filmportal.de — 2005. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. https://www.sanu.ac.rs/clan/handke-peter/
  5. nn.by
  6. nn.by