Герхарт Гаўптман

Герхарт Гаўптман
Герхарт Гаўптман
	ням.: Gerhart Johann Robert Hauptmann
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння	15 лістапада 1862[…]
Месца нараджэння	Обер-Зальцбрун, Вальдэнбург[d], правінцыя Сілезія, Каралеўства Прусія;
Дата смерці	6 чэрвеня 1946[…] (83 гады)
Месца смерці	Jagniątków[d], Яленя Гура, Уроцлаўскае ваяводства, Польская Народная Рэспубліка[…];
Грамадзянства	Каралеўства Прусія; Веймарская рэспубліка;
Бацька	Robert Hauptmann[d]
Жонка	Margarete Hauptmann[d] і Marie Thienemann Hauptmann[d]
Дзеці	Ivo Hauptmann[d] і Benvenuto Hauptmann[d]
Альма-матар	Енскі ўніверсітэт імя Фрыдрыха Шылера;
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	драматург, паэт, паэт-песеннік, раманіст, аўтабіёграф, сцэнарыст, пісьменнік
Гады творчасці	1888 — 1946
Кірунак	натуралізм[d]
Мова твораў	нямецкая
Грамадская дзейнасць
Член у	Durch![d];
Прэміі	прэмія Гётэ[d] (1932) Franz-Grillparzer-Preis[d] (1896) Franz-Grillparzer-Preis[d] (1899) Franz-Grillparzer-Preis[d] (1905)
Узнагароды	Ганаровае Колца горада Вены[d] ганаровы доктар Лейпцыгскага ўніверсітэта[d] ганаровы доктар Оксфардскага ўніверсітэта[d] ганаровы доктар Калумбійскага ўніверсітэта[d] ганаровы доктар Карлава ўніверсітэта[d] Арліны шчыт Германскай дзяржавы[d] (15 лістапада 1922) honorary citizen of Breslau[d] (19 кастрычніка 1922)
Подпіс
gerhart-hauptmann-gesellschaft.de (ням.)
	Творы ў Вікікрыніцах
	Медыяфайлы на Вікісховішчы
	Цытаты ў Вікіцытатніку

Герхарт Ёган Роберт Гаўптман^[8] (ням.: Gerhart Johann Robert Hauptmann; 16 лістапада 1862 — 6 чэрвеня 1946) — нямецкі драматург. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1912). Прэмія прысуджана «найперш у прызнанне плённага, шматстайнага і выдатнага ўнёску ў вобласць драматычнага мастацтва»^[9].

Творы

Раманы

Юродзівы Эмануэль Квінт (1910)
Атлантыда (1912)
Прывід (1923)
Ванда, дэман (1926)
Востраў вялікай Маці (1928)

Навелы

Карнавал (па-нямецку: Fasching, 1887)

П’есы

«Перад захадам сонца» (па-нямецку: Vor Sonnenaufgang, 1889)
«Затанулы звон»

Пераклады на беларускую

Драму «Затанулы звон» (у аўтарскім перакладзе "Затонуты звон") на беларускую пераклала Наталля Арсеннева^[10].

Зноскі

1 2 Gerhart Hauptmann
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517'></a>
↑ Gerhart Hauptmann // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164'></a>
↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118546937 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578'></a>
↑ Гауптман Герхарт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135'></a>
↑ CERL Thesaurus — Consortium of European Research Libraries.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q60909659'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1127581'></a>
↑ Česko-Slovenská filmová databáze — 2001.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3561957'></a>
↑ Catalog of the German National Library Праверана 2 ліпеня 2025.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686'></a>
↑ Напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.5., Мн., 1997, С.89.
↑ Лявонава Е. Прызнаны найлепшымі: Нобелеўская прэмія, яе гісторыя і лаўрэаты // Роднае слова. — 2001. — № 6. — С. 98—102.
↑ Гэргарт Гаўптман. Затонуты звон. Пераклад Натальлі Арсеньневай // Урачыстасьць у садзе. — Менск: Мэдысонт, 2007. — ISBN 985-6730-89-9.

[_9246003008ce0555-1] 1 2 Gerhart Hauptmann
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517'></a>

[_0e9b9e8ce9767838-2] Gerhart Hauptmann // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164'></a>

[_1cf4820e1b353bb8-3] Deutsche Nationalbibliothek Record #118546937 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578'></a>

[_34a7097ffed14ed9-4] Гауптман Герхарт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135'></a>

[_65d8c5baa983c2a1-5] CERL Thesaurus — Consortium of European Research Libraries.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q60909659'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1127581'></a>

[_7ff887a752bf9963-6] Česko-Slovenská filmová databáze — 2001.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3561957'></a>

[_021ae4346aa07e66-7] Catalog of the German National Library Праверана 2 ліпеня 2025.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686'></a>

[pr-8] Напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.5., Мн., 1997, С.89.

[9] Лявонава Е. Прызнаны найлепшымі: Нобелеўская прэмія, яе гісторыя і лаўрэаты // Роднае слова. — 2001. — № 6. — С. 98—102.

[10] Гэргарт Гаўптман. Затонуты звон. Пераклад Натальлі Арсеньневай // Урачыстасьць у садзе. — Менск: Мэдысонт, 2007. — ISBN 985-6730-89-9.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

Г Р П Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па літаратуры
1901—1925	Сюлі-Прудом (1901) Тэадор Момзен (1902) Б’ёрнсцернэ Б’ёрнсан (1903) Фрэдэрык Містраль / Хасэ Эчэгерай-і-Эйсагірэ (1904) Генрык Сянкевіч (1905) Джазуэ Кардучы (1906) Джозеф Рэдзьярд Кіплінг (1907) Рудольф Крыстаф Эйкен (1908) Сельма Лагерлёф (1909) Паўль Гайзэ (1910) Марыс Метэрлінк (1911) Герхарт Гаўптман (1912) Рабіндранат Тагор (1913) Рамэн Ралан (1915) Карл Густаў Вернер фон Хейдэнстам (1916) Карл Адольф Г’елеруп / Генрык Пантопідан (1917) Карл Шпітэлер (1919) Кнут Гамсун (1920) Анатоль Франс (1921) Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес (1922) Уільям Батлер Ейтс (1923) Уладзіслаў Рэймант (1924) Джордж Бернард Шоу (1925)
1926—1950	Грацыя Дэледа (1926) Анры Бергсон (1927) Сігрыд Унсет (1928) Томас Ман (1929) Сінклер Льюіс (1930) Эрык Аксель Карлфельт (1931) Джон Галсуорсі (1932) Іван Бунін (1933) Луіджы Пірандэла (1934) Юджын Гладстан О’Ніл (1936) Ражэ Мартэн дзю Гар (1937) Перл Бак (1938) Франс Эміль Сіланпя (1939) Іаганес Вільгельм Енсен (1944) Габрыела Містраль (1945) Герман Гесэ (1946) Андрэ Жыд (1947) Томас Стэрнз Эліят (1948) Уільям Фолкнер (1949) Бертран Артур Уільям Расел (1950)
1951—1975	Пер Лагерквіст (1951) Франсуа Марыяк (1952) Уінстан Чэрчыль (1953) Эрнэст Хемінгуэй (1954) Хальдаўр Кільян Лакснес (1955) Хуан Рамон Хіменес (1956) Альбер Камю (1957) Барыс Пастарнак (1958) Сальваторэ Квазімада (1959) Сен-Жон Перс (1960) Іва Андрыч (1961) Джон Стэйнбек (1962) Гіоргас Сеферыс (1963) Жан-Поль Сартр (адмовіўся ад узнагароды) (1964) Міхаіл Шолахаў (1965) Шмуэль Іосеф Агнон / Нэлі Закс (1966) Мігель Анхель Астурыяс (1967) Кавабата Ясунары (1968) Сэмюэл Бекет (1969) Аляксандр Салжаніцын (1970) Пабла Нэруда (1971) Генрых Бёль (1972) Патрык Уайт (1973) Эйвінд Юнсан / Хары Эдмунд Марцінсан (1974) Эўджэніа Мантале (1975)
1976—2000	Сол Белау (1976) Вісентэ Алейксандрэ (1977) Ісаак Башэвіс Зінгер (1978) Адысеяс Элітыс (1979) Чэслаў Мілаш (1980) Эліяс Канеці (1981) Габрыэль Гарсія Маркес (1982) Уільям Голдынг (1983) Яраслаў Сейферт (1984) Клод Сімон (1985) Воле Шайінка (1986) Іосіф Бродскі (1987) Нагіб Махфуз (1988) Каміла Хасэ Села (1989) Актавіа Пас (1990) Надзін Гордымер (1991) Дэрэк Уолкат (1992) Тоні Морысан (1993) Кэндзабура Оэ (1994) Шэймас Хіні (1995) Віслава Шымборска (1996) Дарыа Фо (1997) Жазэ Сарамагу (1998) Гюнтэр Грас (1999) Гаа Сінцянь (2000)
з 2001	Відзьядхар Сураджпрасад Найпал (2001) Імрэ Кертэс (2002) Джон Максвел Кутзее (2003) Эльфрыдэ Елінек (2004) Гаральд Пінтэр (2005) Архан Памук (2006) Дорыс Лесінг (2007) Жан-Мары Гюстаў ле Клезіё (2008) Герта Мюлер (2009) Марыа Варгас Льёса (2010) Тумас Транстромер (2011) Мо Янь (2012) Эліс Манро (2013) Патрык Мадыяно (2014) Святлана Алексіевіч (2015) Боб Дылан (2016) Кадзуа Ісігура (2017) Вольга Такарчук (2018) Петэр Гандке (2019) Луіза Глюк (2020) Абдулразак Гурна (2021) Анні Эрно (2022) Юн Фосэ (2023) Хан Ган (2024) Ласла Краснагаркаі (2025)