Сол Белау

Сол Белау
англ.: Saul Bellow
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні	англ.: Solomon Bellows
Дата нараджэння	10 чэрвеня 1915(1915-06-10)[…] ці 10 ліпеня 1915(1915-07-10)
Месца нараджэння	Ляшэн[d], Квебек, Канада
Дата смерці	5 красавіка 2005(2005-04-05)[…] (89 гадоў)
Месца смерці	Бруклайн[d], Масачусетс, ЗША
Пахаванне	Morningside Cemetery[d]
Грамадзянства	ЗША[…]
Жонка	невядома, невядома, невядома, Аляксандра Белау[d] і невядома
Дзеці	Адам Белау[d]
Альма-матар	Вісконсінскі ўніверсітэт у Мадысане Чыкагскі ўніверсітэт Паўночна-Заходні ўніверсітэт (1937) Roberto Clemente Community Academy[d] Camp B'nai Brith[d] Weinberg College of Arts and Sciences[d]
Месца працы	Нью-Ёркскі ўніверсітэт Чыкагскі ўніверсітэт
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	пісьменнік, раманіст, выкладчык універсітэта, эсэіст, аўтар
Грамадская дзейнасць
Член у	Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук Амерыканская акадэмія мастацтваў і літаратуры[d]
Прэміі	Нацыянальная кніжная прэмія за найлепшы фантастычны твор[d] (1954) Нацыянальная кніжная прэмія за найлепшы фантастычны твор[d] (1965) Нацыянальная кніжная прэмія за найлепшы фантастычны твор[d] (1971) Пулітцэраўская прэмія за мастацкую кнігу (1976) St. Louis Literary Award[d] (1986) Амерыканская літаратурная прэмія ПЭН/Маламуд[d] (1989) Прэмія Хелмерыха[d] (1989) Emerson-Thoreau Medal[d] (1977) Prix Formentor[d] (1965) прэмія О. Генры[d] (1980)
Узнагароды	грант Гугенхайма (1948) Джэферсанаўская лекцыя[d] (1977) прэмія «Агульная карысць» за выдатныя заслугі[d] (1998) член Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук грант Гугенхайма (1955)
Подпіс
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Сол Белау (англ.: Saul Bellow; 10 чэрвеня 1915(1915-06-10)^[…] ці 10 ліпеня 1915(1915-07-10), Ляшэн^[d], Квебек, Канада — 5 красавіка 2005(2005-04-05)^[…], Бруклайн^[d], Масачусетс, ЗША) — амерыканскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі ў галіне літаратуры 1976 года. Адзін з выдатных прадстаўнікоў паваеннага пакалення амерыканскіх яўрэйскіх пісьменнікаў.

Біяграфія

Нарадзіўся 10 чэрвеня 1915 года ў прадмесці Манрэаля (Канада) ў сям’і імігрантаў з Расіі.

Скончыў універсітэт у Манрэалі (1937), пасяліўся ў ЗША.

Найбольшую славу Солу Белоў прынеслі раманы «Планета містэра Самлера», «Снежань дэкана», «Дар Гамбалта» і «Герцаг».

Памёр 5 красавіка 2005 года ў Бруклайне (ЗША).

Творчасць

У цэнтры твораў — праблема асобы, якую даследуе праз экзістэнцыялісцкія антыноміі: свабода і выбар (раман «Непрыкаяны чалавек», 1944), ахвяра і кат (аповесць «Ахвяра», 1947), індывідуальная і грамадская прырода чалавека (аповесць «Лаві момант», 1956; раман «Гендэрсан, кароль дажджу», 1959). Пошукі чалавекам сябе і свайго месца ў свеце, вера ў духоўныя каштоўнасці і культурныя традыцыі і адначасова цвярозае ўсведамленне антаганізмаў сучаснай цывілізацыі ў раманах «Прыгоды Огі Марча» (1953), «Герцаг» (1964), «Планета містэра Самлера» (1970), «Снежань дэкана» (1982), «Больш паміраюць ад разбітага сэрца» (1987), зборнік апавяданняў «Разявака і іншыя апавяданні» (1984) і інш. Скептыцызмам прасякнуты раман пра інтэлектуальную Амерыку «Дар Гумбальта» (1975).

Проза С. Белау філасофская, інтэлектуальная, псіхалагічная.

Крытыка

Амерыканскі пісьменнік, сябар і пратэжэ Белоў Філіп Рот сказаў аднойчы: «Хрыбет амерыканскай літаратуры 20 стагоддзя забяспечылі два раманісты: Уільям Фолкнер і Сол Бэлаў».

Бібліяграфія

Раманы

• 1944: Dangling Man («Непрыкаяны чалавек»)
• 1947: The Victim («Ахвяра»)
• 1953: The Adventures of Augie March («Прыгоды Огі Марча»)
• 1956: Seize the Day («Лаві момант»)
• 1959: Henderson the Rain King («Гендэрсан, кароль дажджу»)
• 1964: Herzog («Герцаг»)
• 1970: Mr. Sammler’s Planet («Планета містэра Самлера»)
• 1975: Humboldt’s Gift («Падарунак Гумбальдта») — Пулітцэр у 1976 годзе
• 1982: The Dean’s December («Снежань дэкана»)
• 1987: More Die of Heartbreak («Больш паміраюць ад разбітага сэрца»)
• 1989: A Theft («Крадзеж»)
• 1989: The Bellarosa Connection («Сувязь Беларозы»)
• 2000: Ravelstein («Равельштэйн»)

Прэміі і ўзнагароды

• Нацыянальныя прэміі ЗША (1953, 1964, 1970)
• Пулітцэраўская прэмія (1976)
• Нобелеўская прэмія (1976)

Літаратура

• Белау // БЭ ў 18 т. Т. 3. Мн., 1996.