Беларуска-нідэрландскія адносіны
Беларуска-нідэрландскія адносіны | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
|
|||||
![]() |
Беларуска-нідэрландскія адносіны — замежныя адносіны паміж Рэспублікай Беларуссю і Каралеўствам Нідэрландаў.
Абедзве краіны ўсталявалі дыпламатычныя адносіны ў 1994 годзе. Беларусь мае пасольства і консульства ў Гаазе. Нідэрланды прадстаўлены ў Беларусі праз сваё пасольства ў Варшаве (Польшча) і праз консульства ў Мінску. Абедзве краіны з'яўляюцца паўнапраўнымі членамі Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе.
Паміж дзвюма краінамі няма прамога кантакту на ўрадавым узроўні, так як Еўрапейскі саюз прыняў рашэнне ў 1997 годзе, што такі ўзровень зносін дае падставы ЕС лічыць легітымным не дэмакратычна абраны ўрад Беларусі[1]. Па запыце Нідэрландаў, Еўрапейскі саюз прыняў рашэнне ў кастрычніку 2008 года змякчыць візавыя абмежаванні для беларускіх грамадзян, але некаторыя іншыя абмежаванні засталіся, такія як замарожванне беларускіх фінансавых актываў[2]. Таксама нідэрландскі ўрад выступае супраць нармалізацыі адносін паміж Беларуссю і Еўрапейскім саюзам[3].
Нідэрландцы засталіся супраць запрашэння прэзідэнта Лукашэнкі на саміт у маі 2009 ў Вене, дзе гэта праграма павінна была быць запушчана[4]; нідэрландскі міністр замежных спраў Максім Верхаген заявіў, што такое запрашэнне «сапсавала б яго змрочную сітуацыю з правамі чалавека»[5].
Хаця не існуе ніякіх прамых міжурадавых кантактаў, і нідэрландскае МЗС кажа, што няма ніякіх «інтэнсіўных культурных сувязей» паміж дзвюма краінамі (на самой справе, Беларусь нават не атрымала права на нідэрландскую фінансавую дапамогу)[1], усё ж адносіны паміж дзвюма краінамі існуюць на розных узроўнях.
Дапамога беларускім дзецям
[правіць | правіць зыходнік]Напрыклад, на працягу многіх гадоў дзеці, якія пакутуюць ад наступстваў Чарнобыльскай катастрофы пабывалі на адпачынку за мяжой, каля 1500—2000 з якіх бываюць штогод у Нідэрландах. У 2008 годзе Беларусь адмовілася даць візу для тых дзяцей, пасля таго як 16-гадовая беларуская дзяўчына падала заяву аб прадастаўленні прытулку ў Злучаных Штатах[6]. Беларусь таксама заявіла, што некаторыя дзеці не вярнуліся з адпачынкаў у ЗША і Італіі. Stichting Rusland Kinderhulp, арганізацыя, якая адказвае за пражыванне гэтых дзяцей у Нідэрландах, аказвала ціск на беларускае пасольства ў Гаазе, каб зноў адкрыць межы[7]. Пасля некалькіх месяцаў перамоў паміж дзвюма краінамі на Каляды 2008 года была зроблена аб'ява аб тым, што групе дзяцей было дазволена правесці Каляды ў Нідэрландах, а забарона на паездкі была адкладзена да 20 студзеня 2009 года[8].
Рэакцыя на прэзідэнцкія выбары 2006 у Беларусі
[правіць | правіць зыходнік]Падзеі, звязаныя з беларускімі прэзідэнцкімі выбарамі 2006 года, якія шырока крытыкаваліся еўрапейскімі краінамі і ЗША, дадалі напружанасці ва ўжо складаных адносінах паміж краінамі. Некалькі нідэрландскіх палітыкаў, якія павінны былі назіраць за выбарамі, але чые візы былі адмененыя, пратэставалі на мяжы Беларусі[9].
Наступствы выбараў прывялі да арышту многіх беларускіх студэнтаў, і некаторыя з іх страцілі свае пашпарты. Просьба адной з палітычнай партыі нідэрландскага ўрада аслабіць патрабаванне пашпартаў для такіх студэнтаў была адмоўлена нідэрландскім міністрам інтэграцыі і іміграцыі Рытай Вердонк, хаця яна паабяцала аказваць палітычны ціск на ўрад Беларусі, калі ён адмовіцца даць дазвол тым студэнтам паехаць за мяжу[10]. Нідэрланды зрабілі спробу аказаць ціск на ўрад Беларусі, напрыклад, міністр замежных спраў пераканаў Еўрапейскі Саюз байкатаваць плануемы саміт Інтэрпала ў Мінску[11]. Нідэрландская грамадскасць, тым часам, пратэставала супраць таго, што яны называлі «адсутнасцю палітычнай і рэлігійнай свабоды ў Беларусі»[12]
Зноскі
- ↑ а б Wit-Rusland: Betrekkingen met Nederland . Ministerie van Buitenlandse Zaken. Праверана 16 красавіка 2009.
- ↑ Opheffen van het reisverbod voor Wit-Russische functionarissen(недаступная спасылка). Han ten Broeke, VVD (15 кастрычніка 2008). Архівавана з першакрыніцы 24 ліпеня 2011. Праверана 16 красавіка 2009.
- ↑ Spanje wil normale betrekkingen met Wit-Rusland(недаступная спасылка). NRC Handelsblad (31 сакавіка 2009). Архівавана з першакрыніцы 1 красавіка 2009. Праверана 16 красавіка 2009.
- ↑ Dutch foreign minister doesn’t want to shake hands with Europe’s last dictator . Charter 97 (27 сакавіка 2009). Архівавана з першакрыніцы 31 сакавіка 2009. Праверана 16 красавіка 2009.
- ↑ Wielaard, Robert (2009-03-29). "Dutch remain opposed to EU meeting Belarus leader". Boston Globe. Праверана 2009-04-16.
- ↑ Kester, Sacha (2008-10-17). "Kinderen Wit-Rusland mogen niet meer reizen"(нідэрл.). Volkskrant. Праверана 2009-04-17.
- ↑ Fraanje, Wybe (2008-08-16). "De kinderen van Tsjernobyl mogen niet meer op vakantie"(нідэрл.). Friesch Dagblad. Архівавана з арыгінала 14 лютага 2012. Праверана 2009-04-16.
- ↑ Laverman, Violent (2008-12-27). "Kerst met kinderen uit Tsjernobyl"(нідэрл.). Volkskrant. Праверана 2009-04-17.
- ↑ "European Politicians Protest At Belarus Border". Radio Free Europe. 2006-03-19. Архівавана з арыгінала 18 красавіка 2009. Праверана 2009-04-16.
- ↑ Verdonk maakt geen uitzondering voor Wit-Russen(недаступная спасылка). Nieuws.nl (18 красавіка 2006). Архівавана з першакрыніцы 20 ліпеня 2011. Праверана 16 красавіка 2009.
- ↑ "EU boycot conferentie Interpol in Wit-Rusland"(нідэрл.). NRC Handelsblad. 2006-05-11. Праверана 2009-04-16.
- ↑ March 25th at Belarussian Embassy in The Hague(недаступная спасылка). PerspectieF (25 сакавіка 2009). Архівавана з першакрыніцы 3 сакавіка 2016. Праверана 16 красавіка 2009.