Розніца паміж версіямі "Стоўбцы"

Jump to navigation Jump to search
138 байтаў выдалена ,  7 гадоў таму
 
== Гісторыя ==
Мястэчка заснавала ў 1593 г. Гальшка Кміцянка, удава крычаўскага старасты Мікалая Слушкі<ref>Латушкін А. Заснаванне г. Стоўбцы (Свержна) // Верхняе Панямонне. - Мінск: І.П. Логвінаў. - Вып. 1. - 2012. - С. 7-29</ref>. Сучасную назву атрымала ў першай трэці 17 ст. Мястэчка ў Менскім павеце ВКЛ, належала [[А.Аляксандр Слушка|А.Аляксандру СлушцыСлушку]], які ў 1623 годзе заснаваў тут манастыр дамініканцаў з касцёлам. Падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) і Паўночнай вайны (1700—1721) моцна разбурана. З пачатку 18 ст. уладанне С. Дэнгофа, з 1728 — Чартарыйскіх, цэнтр графства. У 1729 года мястэчка атрымала магдэбургскае права. З 1793 года ў складзе Расійскай імперыі, з 1796 — цэнтр воласці Мінскага павета. У 1871 годзе за 2 км ад Стаўбцоў на чыгунцы Масква—Брэст пабудавана аднайменная чыгуначная станцыя. У 1921—1939 гадах у складзе Польшчы, горад, цэнтр гміны і павета ў Навагрудскім ваяводстве. З 1939 года ў БССР, з 1940 цэнтр раёна.
 
У час нямецкай акупацыі 1943—1944 гадоў у Стоўбцах працавала падпольная польская школа. Падпольную вучобу вёў былы суддзя гродскага суда А. Родэ (або Й. Родэ), які чытаў лекцыі паводле перадваеннай праграмы польскіх гімназійных школ. Заняткі адбываліся кожны другі дзень на кватэры Й. Урбановіча. А. Родэ загінуў на вачах вучняў каля 6 ліпеня 1944 года, у часпадчас шматдзённага штурму горада Чырвонай Арміяй<ref>{{кніга|частка = Tajne nauczanie polskie w czasie okupacji niemieckiej 1941–1944|загаловак = Oświata...|старонкі = 76–77}}</ref>.
 
== Эканоміка ==
Ананімны ўдзельнік

Навігацыя