Чэрвеньскі раён

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Чэрвеньскі раён
Герб
Coat of Arms of Červień, Belarus.png
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Мінская вобласць
Адміністрацыйны цэнтр Чэрвень
Афіцыйныя мовы Родная мова: беларуская 77,95 %, руская 19,73 %
Размаўляюць дома: беларуская 47,13 %, руская 46,36 %[1]
Насельніцтва (2009)
33 383 чал.[1] (15-е месца)
Шчыльнасць 20,47 чал./км²
Нацыянальны склад беларусы — 93,2 %,
рускія — 4,27 %,
іншыя — 2,53 %[1]
Плошча 1 630,39[2] км² (14-е месца)
Чэрвеньскі раён на карце
Часавы пояс UTC+2

Чэрвеньскі раёнадміністрацыйная адзінка ў складзе Мінскай вобласці.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Геаграфічнае становішча[правіць | правіць зыходнік]

Знаходзіцца на ўсходзе Мінскай вобласці. Мяжуе з Мінскім, Смалявіцкім, Барысаўскім, Бярэзінскім, Пухавіцкім раёнамі Мінскай вобласці і Асіповіцкім раёнам Магілёўскай вобласці.

Рэльеф і карысныя выкапні[правіць | правіць зыходнік]

Тэрыторыя раёна размешчана ў межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Пераважаюць вышыні 180—200 м, максімальная 209 м (на поўнач ад вёскі Валевачы).

Карысныя выкапні: некалькі радовішчаў будаўнічага пяску, гліны, торфу.

Клімат і расліннасць[правіць | правіць зыходнік]

Клімат умерана-кантынентальны. Сярэдняя тэмпература студзеня -6,9 °С, ліпеня 17,8 °С. Ападкаў 630 мм. Вэгетацыйны перыяд — 187 дзён.

Лясы (39 % тэрыторыі раёна) пераважна хваёвыя, бярозавыя, яловыя, чорнаалешнікавыя.

Гідраграфія[правіць | правіць зыходнік]

Галоўныя рэкі — Волма (з прытокам Ваўмянка Новая), Уса, Уша. Найбуйнейшыя азёры — Пясочнае[3], Дзікае, Лукова.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

2002 — 37,7 тыс.
2008 — 34,3 тыс.

Гаспадарчая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Сельская гаспадарка спецыялізуецца на мяса-малочнай жывёлагадоўлі, свінагадоўлі, птушкагадоўлі. Вырошчваюць зерневыя і кармавыя культуры, рапс, лён, бульбу. Прадпрыемствы дрэваапрацоўчай, харчовай, гарбарнай прамысловасці. Рыбгас «Волма».

Па тэрыторыі раёна праходзяць аўтадарогі М4 (МінскЧэрвеньМагілёў), Р59 (Мар'іна ГоркаЧэрвеньСмалявічы), Р69 (Шацк - Смілавічы - Смалявічы) і інш.

Інфармацыя для турыстаў[правіць | правіць зыходнік]

Захаваліся помнікі архітэктуры: палацава-паркавы ансамбль і касцёл святога Антонія (канец XVIII — пачатак XIX стст.) ў в. Раванічы, палацавы комплекс і Свята-Траецкая царква (1668) ў пасёлку Смілавічы.

Выбітныя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Вынікі перапісу 2009 года
  2. «Дзяржаўны зямельны кадастр Рэспублікі Беларусь» (па стане на 1 студзеня 2011 г.)
  3. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 162. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г.П. Пашков [и др.] ; под общ. ред. И.И. Пирожника. — Мн., 2007. — 648с. ISBN 978-985-11-0384-9
  • Республика Беларусь. Минская область: Общегеографический атлас / Ред. Г. Г. Науменко — Мінск: РУП «Белкартография», 2008. — 48 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-054-2.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]