Праўдзінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гарадскі пасёлак
Праўдзінскі
Праўдзінскі 1.jpg
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Заснаваны
Першае згадванне
Гарадскі пасёлак з
Водныя аб'екты
Насельніцтва
2 283 чалавекі[1] (2017)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+ 375 1713
Паштовы індэкс
222839
Аўтамабільны код
5
Праўдзінскі на карце Беларусі ±
Праўдзінскі (Беларусь)
Праўдзінскі
Праўдзінскі (Мінская вобласць)
Праўдзінскі

Пра́ўдзінскі[2] (трансліт.: Praŭdzinski, руск.: Правдинский) — гарадскі пасёлак у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Насельніцтва 2 283 чал. (2017)[1].

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Знаходзіцца на р. Пціч, за 23 кіламетраў ад Мар’інай Горкі, 12 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Рудзенск лініі Мінск — Асіповічы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Населены пункт узнік у другой палове 1960-х гадоў у сувязі з будаўніцтвам торфапрадпрыемства «Сяргеевіцкае». Першыя пасяленцы жылі на кватэрах у суседніх населеных пунктах (запасы тарфянога радовішча «Арэхаўскі мох» былі выведаны ў 1961 годзе).

Першы торф на электрастанцыю пачалі адгружаць у 1968 годзе. У 1969 годзе пачаў працаваць брыкетны завод.

11 сакавіка 1977 года пасёлак атрымаў сучасную назву[3]. Да 31 сакавіка 1977 года пасёлак уваходзіў у склад Цітвянскага сельсавета, пасля — у складзе Сяргеевіцкага сельсавета[4]. 29 снежня 1977 года Праўдзінскі аднесены да катэгорыі рабочых пасёлкаў[5].

29 чэрвеня 2006 года ў падпарадкаванне Праўдзінскага пасялковага Савета перададзеныя ўсе населеныя пункты — Барбарова, Валасач, Дубрава, Кавалевічы, Крыстампалле, Кукіга, Малінаўка, Прыстань, Слопішчы, Сяргеевічы, Церабель — скасаванага Сяргеевіцкага сельсавета[6].

5 верасня 2008 года ў падпарадкаванні пасялковага Савета ўтвораны хутар Лебядзінае[7].

28 мая 2013 года ўсе падпарадкаваныя пасялковаму Савету населеныя пункты — Барбарова, Валасач, Дубрава, Кавалевічы, Крыстампалле, Кукіга, Лебядзінае, Малінаўка, Прыстань, Слопішчы, Сяргеевічы, Церабель — перададзеныя ў склад Навапольскага сельсавета, а сам Праўдзінскі аднесены да гарадскога пасёлка[8].

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Дэмаграфічныя дадзеныя[правіць | правіць зыходнік]

  • 1995 год — 2,9 тыс. чал.[9]
  • 1998 год — 2811 чал.[10]
  • 1999 год — 2,7 тыс. чал.
  • 1 студзеня 2002 год — 2,8 тыс. чал.
  • 2006 год — 2,9 тыс. чал.
  • 2009 год — 2408 чал.[11]
  • 2010 год — 2,4 тыс. чал.
  • 2011 год — 2362 чал.
  • 2016 год — 2288 чал.[12]
  • 1 студзеня 2017 год — 2283 чал.[1]

Рэлігія[правіць | правіць зыходнік]

Сімвалы[правіць | правіць зыходнік]

Неафіцыйны герб Праўдзінска

Герб Праўдзінскага не мае афіційнага статуса. Уяўляе сабой іспанскі, па гарызанталі падзелены на дзве роўныя часткі. У ніжняй частцы герба размешчана шэра-чорныя прастакутнікі сімвалізуючыя торф (Праўдзінскі ўзнік у 1966—1968 гадах у сувязі з будаўніцтвам торфапрадпрыемства). У верхняй частцы знаходзіцца сцяг горада Мар’інай Горкі і Пухавіцкага раёна, на блакітным фоне у цэнтры размешчана выява Багародзіцы ў чырвона-блакітных адзеннях з белым покрывам.

Аўтар герба: Паўлюк Шапецька. Дата стварэння: 23 Кастрычнiк 2012 года.[13].

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

  • Торфабрыкетнае прадпрыемства УП «Сяргеевіцкае» — найбуйны ў Беларусі торфаперапрацоўчы завод
  • Прадпрыемства металаапрацоўкі УП «Зеленаборскае»
  • Прадпрыемства па вытворчасці ўгнаенняў, харчавальных грунтоў і інш. ТАА «Флорабел»

Аўтамабільны транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Праз тэрыторыю пасёлка праходзіць дарога Р-69 (Лагойск — Рудзенск — Шацк).

Культура і грамадства[правіць | правіць зыходнік]

Палац культуры
  • Дзейнічаюць 2 бібліятэкі
  • Палац культуры. Роспіс «Песня аб Беларусі» ў палацы культуры афармляў Юрый Багушэвіч[14].

Сацыяльная сфера[правіць | правіць зыходнік]

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Медыцына[правіць | правіць зыходнік]

Медыцынскія паслугі надае местачковая бальніца. Бальніца была збудавана ў 1979 годзе і была разлічана на 75 ложкаў. Цяпер бальніца разлічана на 25 тэрапеўтычных ложкаў. Колькасць абслугоўваных пацыентаў складае — 20 чалавек у змену.[17]

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

  • Валун з памятнай таблічкай
  • Помнік партызанам брыгады "Беларусь"

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1,0 1,1 1,2 Колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2017 г. і сярэднегадавая колькасць насельніцтва за 2016 год па Рэспубліцы Беларусь у разрэзе абласцей, раёнаў, гарадоў і пасёлкаў гарадскога тыпу (руск.) . Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь (29 сакавіка 2017). Праверана 3 красавіка 2017.
  2. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU). Сустракаецца таксама варыянт Пра́ўдзінск
  3. Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР Аб найменаванні населенага пункта, які ўзнік на тэрыторыі Цытвянскага сельсавета Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці ад 11 сакавіка 1977 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1977, № 8 (1526).
  4. Рашэнне выканкома Мінскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 31 сакавіка 1977 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1977, № 15 (1533).
  5. Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР Аб аднясенні пасёлка Праўдзінскі Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці да катэгорыі рабочых пасёлкаў ад 29 снежня 1977 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1978, № 1 (1555).
  6. Решение Минского областного Совета депутатов от 29 июня 2006 г. № 222 Об упразднении Горелецкого, Краснооктябрьского, Селецкого, Сергеевичского сельсоветов и изменении границ Новоселковского, Пуховичского, Ветеревичского сельсоветов и Правдинского поссовета Пуховичского района (руск.) 
  7. «Об отнесении земель к категории сельского населенного пункта». Решение Пуховичского районного Совета депутатов от 5 сентября 2008 г. № 102 (руск.) 
  8. «Об изменении административно-территориального устройства районов Минской области». Решение Минского областного Совета депутатов от 28 мая 2013 г. № 234 (руск.) 
  9. Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мінск: БелЭн, 1995. — 800 с.: іл. — 5000 экз. ISBN 985-11-0026-9.
  10. Праўдзінскі //Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 5: М — Пуд / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1999. С. 568.
  11. Насельніцтва населеных пунктаў Беларусі паводле перапісу 2009 года
  12. Колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2016 г. і сярэднегадавая колькасць насельніцтва за 2015 год па Рэспубліцы Беларусь у разрэзе абласцей, раёнаў, гарадоў і пасёлкаў гарадскога тыпу (руск.) . Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь (30 сакавіка 2016). Праверана 3 красавіка 2017.
  13. Гербы. puchavickirajon.info
  14. [Багушэвіч Юрый Барысавіч // Беларускі саюз мастакоў = Belarusian union of artists : энцыклапедычны даведнiк / аўт.-склад. Б. А. Крэпак [і інш.]. — Мінск : Кавалер Паблішэрс, 1998. — С. 46.]
  15. http://pravdinsky.info/ptu-111/
  16. http://schoolpravdinsk.edu.minskregion.by/index.php?blogId=83
  17. http://mgorka-crb.by/o-bolnice/

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 5: М — Пуд / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1999. — 592 с.: іл. ISBN 985-11-0141-9.
  • Памяць: Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск: Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9
  • Праўдзінскі // Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мінск: БелЭн, 1995. — 800 с.: іл. — 5000 экз. ISBN 985-11-0026-9. — С. 599.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]