Перайсці да зместу

Сэмюэл Бекет

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Семюэл Бекет)
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з прозвішчам Бекет.
Сэмюэл Бекет
Samuel Beckett
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні брыт. англ.: Samuel Barclay Beckett[1]
Псеўданімы Andrew Belis
Дата нараджэння 13 красавіка 1906(1906-04-13)[2][3][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 22 снежня 1989(1989-12-22)[5][4] (83 гады)
Месца смерці
Пахаванне
Грамадзянства Ірландыя
Жонка Suzanne Dechevaux-Dumesnil[d]
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, мовазнавец, кінарэжысёр, сцэнарыст, гулец у крыкет, паэт, раманіст, драматург, перакладчык, настаўнік, інтэлектуал, змагар Французскага супраціву, відэамастак, аператар-пастаноўшчык, рысавальнік, кінематаграфіст
Гады творчасці 1929—1989
Кірунак мадэрнізм, тэатр абсурду
Жанр драматычны фільм
Мова твораў французская і англійская
Дэбют «Больш брэша, чым кусае»
Грамадская дзейнасць
Член у
Прэміі Нобелеўская прэмія (1969)
Узнагароды
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Сэмюэл Ба́рклі Бекет[11] (англ.: Samuel Barclay Beckett; 13 красавіка 1906 — 22 снежня 1989) — ірландскі празаік, паэт, драматург, эсэіст, прадстаўнік тэатра абсурду.

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя

[правіць | правіць зыходнік]

Бекетава сям'я (раней Becquet) быццам бы выводзілася з роду Гугенотаў і перабралася ў Ірландыю з Францыі пасля адхілення Нантскага Эдыкту ў 1685 годзе, хаця гэтая тэорыя здаецца непраўдападобнай[12]. Бекеты былі вернікамі Ірландскага Касцёла. Сямейны дом, Кулдрынег у Дубліне ў раёне Фоксрок, быў вялікай сядзібай з садам і тэністым кортам, пабудаванай у 1903 годзе Бекетавым бацькам Вільямам. Сядзіба і сад, разам з навакольнымі краявідамі, дзе Сэмюэл Бэкет часта шпацыраваў са сваім бацькам, недалёкі Леапардстаўн Рэйскоўрс, чыгуначны вакзал у Фоксрок і вуліца Харкоўрт, апошняя станцыя гарадской лініі, — усе гэтыя месцы выступаюць у яго ранняй прозе і дзеятворах.

Пяцігадовым хлопчыкам, Бекет хадзіў у мясцовую музычную школку, дзе ўпершыню пачаў вывучаць музыку, а пасля перайшоў у Эрльсфард Хаус Скул, якая размяшчалася ў цэнтры горада, непадалёк ад вуліцы Харткоўрт. У 1919 годзе Бэкет пайшоў у Партора Роял Скул у Эніскілене, Каўнты Ферменег — школа, у якой вучыўся таксама Оскар Уайльд. Будучы прыроджаным атлетам, Бекет выдатна гуляў у крыкет у ролі леваручнага бітнага і леваручнага сярэднехуткага кідалы. Пазней ён гуляў за Дублінскі ўніверсітэт і згуляў дзве першалігавыя гульні супраць Нортхемптоншайр. У выніку Бекет стаў адзіным лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па літаратуры, якому быў прысвечаны артыкул у Уіздэн Крыкетэрс Альманак — бібліі крыкету.

Беларускія пераклады

[правіць | правіць зыходнік]
  • Не я: [П'еса] / Пер. з англ. Л. Баршчэўскі // Крыніца № 7, 1994. — С. 92-95;
  • Пры зачыненых дзвярах: Драм. творы / Уклад. Л. Баршчэўскі. — Мн., 1995. — С. 240—246.
  • У чаканьні Гадо / Пераклад В. Воранава. — Мн., 2005.
  • Канец гульні / Пераклад Зм. Коласа // Сартр Ж.-П. Мухі; Камю А. Праведнікі; Бэкет С. Канец гульні. — Мн., 2005 («Бібліятэка французскай драматургіі» — Т. 2).

Зноскі

  1. ↑ кніга
  2. ↑ Samuel Beckett // Nationalencyklopedin — 1999. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. ↑ Samuel Barclay Beckett // Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. ↑ а б Beckett, Samuel // Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: Πρόσωπα, Έργα, Ρεύµατα, Όροι — Αθήνα: 2007. — С. 268. — ISBN 978-960-16-2237-8
  5. ↑ RKDartists Праверана 9 верасня 2021.
  6. ↑ Fichier des personnes décédées mirror Праверана 7 лютага 2021.
  7. ↑ а б Members of the American Academy Listed by election year, 1950–1999 / American Academy of Arts and Sciences Праверана 7 красавіка 2026.
  8. ↑ а б (unspecified title) Праверана 7 красавіка 2026.
  9. ↑ а б Samuel Beckett (1906–1989) / Trinity College, Dublin Праверана 7 красавіка 2026.
  10. ↑ Short Biography of Samuel Beckett / пад рэд. Антверпенскі ўніверсітэт Праверана 7 красавіка 2026.
  11. ↑ Напісанне Сэмюэл Барклі Бекет паводле БЭ ў 18 т. — Т.2. -- Мн., 1996. -- С. 376.
  12. ↑ Кронін, 3-4

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сэмюэл_Бекет&oldid=4721377"