Будынак гасцініцы Суціна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Славутасць
Будынак гасцініцы Суціна
Мінск. Вуліца Інтэрнацыянальная, 11.jpg
53°54′07″ пн. ш. 27°33′15″ у. д.HGЯO
Краіна Беларусь
Горад Мінск
Архітэктурны стыль эклектыка
Дата пабудовы XIX стагоддзе
Статус Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 711Е000001шыфр 711Е000001

Будынак гасцініцы Суціна (Мінск Гістарычны цэнтр)
Будынак гасцініцы Суціна
Будынак гасцініцы Суціна

Будынак гасцініцы Суціна — будынак у Мінску, размешчаны ў Верхнім Горадзе, па адрасе вуліца Інтэрнацыянальная, 11. Пабудаваны ў сярэдзіне XIX ст. з цэглы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Будынак у канцы XIX стагоддзя
Будынак у 1930-х гг.

Пасля пажару 1881 года, які знішчыў большую частку драўляных пабудоў Мінска, пачынаецца планамерная забудова горада каменнымі дамамі. У 1887 годзе з дазволу Мінскай гарадской управы быў па адрасе вуліца Праабражэнская, 7 пабудаваны трохпавярховы каменны дом з мезанінам і каменны двухпавярховы флігель з печкавым ацяпленнем, якія належалі купцу Берку Нахімаву Суціну. Паводле перапісу нерухомай маёмасці ў 1910 годзе ў г. Мінску ўчастак і дом былі зарэгістраваны як гасцініца[1], у якой меліся 33 нумары[2].

У 1917 годзе ў будынку гасцініцы размяшчалася канцылярыя начальніка паведамленняў армій Заходняга фронту[1].

У час Вялікай Айчыннай вайны будынак амаль не пацярпеў. У 1960-я перабудаваны, зніклі балконы і частка дэкору, з'явілася ўязная арка[1]. У савецкія часы ў будынку размяшчаліся культасветвучылішча і кафэ[3].

Частка фасада (злева) да рэстаўрацыі

У пачатку 2010-х гадоў «Мінгатэль», якому належаў будынак, вырашыў вярнуць яму першапачатковую функцыю[4]. Пры рэстаўрацыі будынка за аснову былі ўзяты некалькі захаваных гістарычных фотаздымкаў, на якіх бачна, якім быў дах і дзе размяшчаліся балконы. У час рэстаўрацыі будынку вернуты гістарычны выгляд. Унутры будынка адноўлены інтэр'еры ў стылі XIX стагоддзя[1]. Каб павялічыць колькасць нумароў у новым гатэлі, была створана мансарда. З дваровага боку створаны ліфты. Пасля завяршэння работ у будынку ў маі 2012 года адкрылася гасцініца «Гарні» (гасцініца з такой назвай раней існавала ў Мінску, але зусім у іншым месцы), разлічаная на 48 нумароў[2].

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Трохпавярховы, прамавугольны ў плане будынак, накрыты ламаным двухсхільным дахам. Мае сіметрычную аб'ёмна-прасторавую кампазіцыю фасада. Галоўны фасад члянёны пілястрамі дарычнага ордара і карнізнымі паясамі. Аконныя праёмы лучковыя і больш высокія паўцыркульныя з ліштвамі. Лучковыя вокны на другім паверсе дэкарыраваны фігурнымі сандрыкамі, на трэцім — прамымі. Сцены першага паверха руставаны. Завершаны карнізам з поясам буйных сухарыкаў, а таксама атыкамі, якія аздоблены ляпнінай, круглымі і паўцыркульнымі вокнамі. У бакавых частках будынка — лучковыя арачныя праезды. Планіроўка калідорная.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 [1]
  2. 2,0 2,1 Гостиница «Гарни»: ул. Интернациональная, 11
  3. Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Мінск / АН БССР. Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэдкал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш.— Мн.: БелСЭ, 1988.— 333 с.: іл. ISBN 5-85700-006-8.
  4. «Гарни» возвращается

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]