Горад Смалявічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Смалявічы
Smalavicy-administracyja.jpg
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Памылка: няправільныя каардынаты (ўведзена: 54, 02, 00, паўночнае, 28, 05, 03, усходняе, )
Першае згадванне
Насельніцтва
14 200 чалавек (2007)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1776
Паштовы індэкс
222210
Аўтамабільны код
5
Афіцыйны сайт
http://smaliavichy.by  (бел.) 
Горад Смалявічы (Беларусь)
Горад Смалявічы
Горад Смалявічы (Мінская вобласць)
Горад Смалявічы

Смаляві́чы (афіц. транс.: Smaliavičy) — горад у Мінскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Смалявіцкага раёна. У 35 км да ўсходу ад Мінска; чыгуначная станцыя на лініі Мінск—Орша. Аўтадарогі злучаюць горад з Чэрвенем, Лагойскам, Смілавічамі. Насельніцтва 14,2 тыс. чал. (2006).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню згадваюцца каля 1448 г. як валоданне Доргіевіча. З 1508 г. мястэчка ў Менскім ваяводстве ВКЛ, валоданне князёў Астрожскіх, затым Радзівілаў, Вітгенштэйнаў, Гагенлоэ. Мястэчка моцна пацярпела падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) і Паўночнай вайны (1700—1721). З 1793 г. у складзе Расійскай імперыі, з 1795 — цэнтр воласці Барысаўскага павета.

У канцы 18 — пачатку 19 ст. Дзейнічалі 2 фабрыкі (Смалявіцкія лесапільныя прадпрыемствы): лесапільная і дрэваапрацоўчая (18941914 гг.), лесапільная і мукамольная (18901910 гг.) і мануфактура (18951902 гг.). Выраблялі дошкі, шавецкія шпількі, муку і крупы. Мелі паравыя машыны і паравыя катлы. Працавалі ў 18991900 гг. ад 40 (на мануфактуры) да 68 чал. (на фабрыках).

У 19091915 гг. у Смалявічах дзейнічаў шклозавод «Вікторыя». Выпускаў ліставое шкло, бутэлькі. У 1910 г. працавала 160, у 1913 г. — 95 рабочых.

У пачатку 19 ст. тут быў палац, які згарэў у 1819 годзе. У 1871 г. каля Смалявічаў пабудаваная чыгуначная станцыя Вітгенштэйнаўская. У 1863 годзе земскае народнае вучылішча, паштова-тэлеграфнае аддзяленне, бровар, рамесныя майстэрні па вытворчасці вопраткі і абутку, кузні. З 1924 г. цэнтр раёна, з 1938 — гарадскі пасёлак. У гады Вялікай Айчыннай вайны акупанты знішчылі тут 2 тыс. жыхароў, у створаным гета расстралялі каля 3 тыс. чалавек. З 1968 года горад. У 1998 Смалявічы атрымалі герб.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы машынабудавання, будаўнічых матэрыялаў, харчовай, лясной і дрэваапрацоўчай прамысловасці. Гасцініцы «Вясна» і «Прыазёрная».

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

  • Свята-Мікалаеўская царква

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Смолевичи // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9;
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 46—47. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).