Ігар Васільевіч Карпенка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігар Васільевіч Карпенка
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь III склікання
2004 — 2008
Прэзідэнт: Аляксандр Лукашэнка
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь IV склікання
2008 — 2012
Прэзідэнт: Аляксандр Лукашэнка
Міністр адукацыі Беларусі
з 15 снежня 2016
Прэм’ер-міністр: Андрэй Кабякоў
Сяргей Румас
Прэзідэнт: Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік: Міхаіл Жураўкоў
 
Партыя: КПСС
Камуністычная партыя Беларусі
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык
Месца працы: Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка
Нараджэнне: 28 красавіка 1964(1964-04-28) (55 гадоў)
 
Узнагароды:
Ордэн Пашаны, Беларусь
Медаль «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «За працоўныя заслугі», Беларусь

Ігар Васільевіч Карпе́нка (нар. 28 красавіка 1964, г. Новакузнецк, Кемераўская вобласць, РСФСР, СССР) — беларускі палітык і педагог, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь III і IV скліканняў. Міністр адукацыі Рэспублікі Беларусь (з 2016).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага, настаўнік гісторыі, грамадазнаўства і англійскай мовы[1].

Працоўную дзейнасць пачаў старэйшым піянерважатым у Азінскай сярэдняй школе Полацкага раёна Віцебскай вобласці[1]. Служыў у шэрагах Узброеных Сіл СССР. Член КПСС з 1984 года[2]. Працаваў сакратаром камітэта камсамола, начальнікам аддзела, упраўлення выхаваўчай працы, прарэктарам па выхаваўчай і сацыяльнай працы Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка[1].

Удзельнічаў у адраджэнні Камуністычнай партыі Беларусі, быў другім сакратаром ЦК КПБ і першым сакратаром Мінскага гарадскога камітэта КПБ[2].

У 20042008 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь III склікання. Член Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па ахове здароўя, фізічнай культуры, справах сям’і і моладзі[1].

У 20082012 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь IV склікання. член Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па міжнародных справах і сувязях з СНД[1][2].

У ліпені 2011 года прызначаны на пасаду намесніка старшыні Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта. Ігар Карпенка выказваўся супраць беларускай лацінкі і прапаноўваў пераводзіць назвы станцый метро на рускую мову[3].

У кастрычніку 2012 года абраны першым сакратаром Цэнтральнага камітэта Камуністычнай партыі Беларусі[2].

15 снежня 2016 года прызначаны на пасаду Міністра адукацыі Рэспублікі Беларусь. Пры ім пачалася актыўная работа па ўраўнаванні ўсіх школ і вучняў. Вынікам стала адмена экзаменаў пры паступленні ў гімназіі[4].

11 лютага 2019 года вучань 10-га класа СШ № 2 у Стоўбцах напаў з нажом на настаўніцу і школьнікаў. У выніку загінулі педагог і старшакласнік, а двое вучняў былі параненыя. Распараджэннем Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі міністру адукацыі Беларусі Ігару Карпенку аб’яўлена вымова за «непрыняцце належных мер па забеспячэнні бяспечных умоў знаходжання дзяцей ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі»[5].

У сярэдзіне верасня 2019 года адбыўся рэзанансны выпадак, калі настаўніца пачатковых класаў школы № 15 Гомеля пагражала стукнуць школьніка партай і абражала яго[6]. Інцэдэнт з вучнем 4-га класа на ўроку знялі на тэлефон аднакласнікі, а бацькі выклалі ролік у інтэрнэт. Настаўніцу вышэйшай катэгорыі з вялікім педагагічным стажам звольнілі[7]. Але ў выніку настаўніцу аднавілі на працы па прамым указанні Аляксандра Лукашэнкі[8][9], а міністр адукацыі Ігар Карпенка быў папярэджаны аб няпоўнай службовай адпаведнасці[10].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны юбілейным медалём «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», медалём «За працоўныя заслугі»[1], Падзячным лістом Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міністэрства адукацыі і навукі Рэспублікі Беларусь, значком «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Дзяржаўнага камітэта па справах моладзі Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта, Ганаровай граматай Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ордэнам Пашаны.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Жанаты, мае сына.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]