Пазіцыйная вайна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Маскіроўка пазіцыі кулямёта, 1915 год.

Пазіцыйная вайна —вайна, у якой узброеная барацьба вядзецца пераважна на суцэльных, адносна стабільных франтах (пазіцыях) з глыбокаэшаланіраванай абаронай.

Як правіла, характарызуецца высокай шчыльнасцю войскаў і развітым інжынерным забеспячэннем пазіцый.

Падчас вядзення пазіцыйнай вайны ваенна-палітычная і стратэгічная абстаноўка застаюцца стабільнымі на працягу доўгага часу. Ваенныя дзеянні з абодвух бакоў метадычныя і маларэзультатыўныя, наступальныя аперацыі неэфектыўныя, і нават пры спрыяльным завяршэнні прыводзяць да абмежаваных вынікаў. Перыяды пасіўнай абароны абодвух бакоў значна даўжэй спробаў наступу. Стратэгічнай мэтай пазіцыйнай вайны становіцца дэмаграфічнае і эканамічнае знясіленне суперніка.

Пераход да пазіцыйнай вайны тлумачыцца няздольнасцю (пры існуючым балансе сіл і ўзроўні развіцця зброі і ваеннай тэхнікі) абодвух бакоў ажыццяўляць прарывы абароны суперніка (або развіваць тактычныя прарывы ў аператыўныя).

Характэрным прыкладам пазіцыйнай вайны могуць служыць баявыя дзеянні ў Першую сусветную вайну на Заходнім фронце з канца 1914 года і на Усходнім фронце з канца 1915 года.

У мастацкай літэратуры[правіць | правіць зыходнік]

Алесандра Барыка апісвае акопную тактыку, якая выкарыстоўваецца ў пазіцыйнай вайне, як пераломны момант ва ўспрыманні баявых дзеянняў («Такая гісторыя», гл. 2: «Капарэта. Мемарыял"): "вайна перамясцілася пад зямлю». Востра-суб'ектыўнае мастацкае апісанне сцэн Першай сусветнай вайны спалучаюцца ў яго выкладанні з гістарычнымі ідэямі адсылаючымі да ваенна-тэхналагічных рэвалюцый.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Галактионов М. Р. Париж, 1914. — М.: АСТ, 2001. ISBN 5-17-0000561.
  • История первой мировой войны. 1914-1918. — М.: Наука, 1975.