Першая бітва пры Ізонцы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Першая бітва пры Ізонцы
Асноўны канфлікт: Італьянскі фронт Першай сусветнай вайны
Italian Front 1915-1917.jpg
Італьянскі фронт у 1915—1917 гадах
Дата 24 мая 1915 — чэрвень 1915
Месца Паўночны захад Італіі
Вынік перамога Італіі
Праціўнікі
Сцяг Каралеўства Італія Каралеўства Італія Сцяг Аўстра-Венгрыі Аўстра-Венгрыя
Сцяг Германіі (1871-1918, 1933-1935) Германская імперыя
Камандуючыя
Сцяг Каралеўства Італія Луіджы Кадорна Сцяг Аўстра-Венгрыі Франц Конрад фон Гётцэндорф
Сілы бакоў
850 000 чалавек
700 гармат
115 000 чалавек
356 гармат
 
✰ Італьянскі фронт
Ізонца (1)Ізонца (2)Ізонца (3)Ізонца (4)Ізонца (5)АзьягаІзонца (6) (Даберда) — Ізонца (7)Ізонца (8)Ізонца (9)Ізонца (10)АрцігараІзонца (11)КапарэтаРака П’явэСан-МатэаВіторыа-Венета

Пе́ршая бі́тва пры Ізо́нцы (24 мая 1915 — чэрвень 1915). Першая бітва на Італьянскім фронце Першай сусветнай вайны. Паклала пачатак баявых дзеянняў паміж італьянскай арміяй і арміяй Аўстра-Венгрыі.

Утварэнне Італьянскага фронту[правіць | правіць зыходнік]

З уступленнем Італіі ў вайну, утварыўся новы фронт — Італьянскі. Тэатрам баявых дзеянняў станавіліся памежныя раёны Італіі і Аўстра-Венгрыі. Асаблівае значэнне набываў раён ракі Ізонца. Італія засяродзіла супраць Аўстра-Венгрыі да 35 дывізій, г. зн. каля 850 000 чалавек і 1200 гармат[1]. Галоўнакамандуючым італьянскай арміі быў генерал Луіджы Кадорна. Паколькі асноўныя сілы аўстра-венгерскай арміі былі задзейнічаны супраць Расіі, аўстрыйскаму камандаванню прыйшлося ў тэрміновым парадку фармаваць войскі новага фронту. Першапачаткова Аўстра-Венгрыя вылучыла 20 дывізій, перакінутыя з Сербіі і Галіцыі. Германія перакінула адзін корпус і цяжкую артылерыю, групіроўку аўстра-венгерскіх войскаў узначаліў генерал Конрад. Нягледзячы на колькасную перавагу, італьянская армія саступала германскай у баявой падрыхтоўцы і тэхнічным стаўленні.

Наступ[правіць | правіць зыходнік]

Наступ італьянскай арміі пачаўся 24 мая, адразу пасля абвяшчэння вайны, нягледзячы на тое, што разгортванне войскаў яшчэ не было завершана. Баі разгарнуліся адначасова на Ізонцы, у Карнійскіх і Кадорскіх Альпах, у Трэнціне. Італьянскае камандаванне, пры дапамозе раптоўнасці, хацела авалодаць панавальнымі вышынямі і пераваламі, аднак аўстра-венгерская армія без асаблівых праблем перайшла на загадзя падрыхтаваныя рубяжы абароны. Італьянцы за месяц памежных разлютаваных баёў змаглі захапіць плацдарм праз раку Ізонца ў раёне Плавы, авалодаць вышынёй Монтэ-Нера і дамагчыся нязначных поспехаў у раёне Трэнціна. Асаблівых пладоў першае наступленне італьянцам не прынесла, і яны адразу ж перайшлі да далейшых актыўных дзеянняў.

Зноскі

  1. История Первой мировой войны 1914—1918 гг. / под редакцией И. И. Ростунова. — 1975. — Т. 2. — С. 83.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]