Пагоня
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Пагоня — слова старабеларускага паходжання. Азначала споры, імклівы збройны паход.
Як адзначае М. Ткачоў, ваенная традыцыя народнай пагоні — найважнейшая функцыя арганізацыі жыцця і побыту ўсходне-славянскіх плямён, калі кожны чалавек быў у адказе за жыццё супляменніка. У выпадку раптоўнага нападу праціўніка і захопу ў палон членаў абшчыны кожны мужчына, які меў права насіць зброю, быў абавязаны пешкі або конна кідацца ў пагоню за ворагам, каб адбіць палон. У 14 ст. так называлася вайсковая павіннасць. Пад уплывам еўрапейскай геральдыкі і рыцарскіх тардыцый ідэя абароны Бацькаўшчыны ўвасобілася ў графічны сімвал — герб «Пагоня».[1]
[правіць] Гл. таксама
[правіць] Беларускія выданні з гэтай назвай
Зноскі
- ↑ Ткачоў, ЭГБ 1993
