Месінская бітва

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Месінская бітва
Асноўны канфлікт: Першая сусветная вайна
Battle of Messines - Map.jpg
карта Месінскай бітвы
Дата

7 чэрвеня 191714 чэрвеня 1917

Месца

каля вёскі Месэн, Бельгія

Вынік

Поспех брытанскіх войскаў

Праціўнікі
Вялікабрытанія Брытанская імперыя
Flag of the United Kingdom.svg Вялікабрытанія
Canadian Red Ensign (1868-1921).svg Канада
Flag of Australia.svg Аўстралія
Flag of New Zealand.svg Новая Зеландыя
Flag of the German Empire.svg Германская імперыя
Камандуючыя
Вялікабрытанія Дуглас Хейг
Вялікабрытанія Герберт Плумер
Сцяг Германіі (1871-1918, 1933-1935) Рупрэхт Баварскі
Сцяг Германіі (1871-1918, 1933-1935) Фрыдрых фон Армін
Сілы бакоў
Вялікабрытанія 2-я армія — 9 дывізій і 3 у рэзерве: 216 000 Сцяг Германіі (1871-1918, 1933-1935) XІX корпус — 5 дывізій: 126 000
Страты
1—12 чэрвеня: 24 562 21 мая—10 чэрвеня: 25 000, 10 000 зніклых, у тым ліку 7 200 палонных
Commons-logo.svg Battle of Messines на Вікісховішчы
 
Заходні фронт
Першай сусветнай вайны

Месі́нская бі́тва (7 чэрвеня 191714 чэрвеня 1917) — бітва паміж англійскімі і германскімі войскамі падчас Першай сусветнай вайны. Скончылася поспехам англійскіх войскаў.

Перад бітвай[правіць | правіць зыходнік]

Нямецкі акоп, знішчаны выбухам падчас Месінскай аперацыі.

Галоўнакамандуючы англійскай арміяй генерал Хейг запланаваў ў сярэдзіне чэрвеня правесці аперацыю. Яе мэтай з'яўлялася задача зрэзаць 15-кіламетровы выступ германцаў, які ўрэзаўся ў англійскую абарону, і палепшыць сваё стратэгічнае становішча. Германцы на гэтым участку фронту мелі ўсяго 5 дывізій. Багністая мясцовасць была цяжкай для адкрытых атакаў. Англійскае камандаванне старанна рыхтавалася да маючай адбыцца аперацыі: былі нанова створаны чыгуначныя і грунтавыя дарогі, масты. Задачай англійскай арміі было захапіць узвышшы ў Месіна і лініі акопаў. У наступленні таксама прымалі ўдзел каля 300 аэрапланаў і больш за 80 танкаў.

Гэтаксама англічане, старанна вывучыўшы структуру глебы атакуемага ўчастка, яшчэ ў 1916 годзе пачалі падрыхтоўчыя працы і за 15 месяцаў заклалі звыш 20 гіганцкіх тунэляў пад другім узроўнем грунтавых вод у пласце блакітнай гліны. Гэтыя тунэлі англічане мініравалі, выняты грунт маскіраваўся, каб германскія самалёты не заўважылі яго. Тунэлі пачыналіся ў 300—400 ярдаў (каля 400 м) ззаду абароны англічан. Паколькі германскія пазіцыі знаходзіліся на вышынях, то тунэлі праходзілі пад абаронай немцаў на глыбіні, якая дахадзіла 25—36 м, а ў некаторых месцах — да 50 м. Тунэлі мелі агульную працягласць да 8 тыс. ярдаў (7312 м). У канцы тунэляў было закладзена 600 т узрыўчаткі. Аднак германцы здолелі раскрыць задумы англічан, але памылкова лічылі, што тунэлі знаходзяцца на глыбіні да 18 м і ім удалося знішчыць ўсяго 2 мінныя галерэі, а 22 засталіся некранутымі.

Бітва[правіць | правіць зыходнік]

28 мая пачалася артылерыйская падрыхтоўка, 7 чэрвеня быў праведзены выбух 19 мінных галерэй. Выбухі былі зроблены на працягу 30 секунд. 1-я і часткова 2-я лінія акопаў германцаў былі разбураны, выбухі найцяжкіх мін прывялі да стварэння гіганцкіх варонак. Германскія салдаты, дэмаралізаваныя ад гэтых выбухаў, не змаглі аказаць годнага супраціўлення наступаючай англійскай пяхоце. У ходзе наступлення англічане захапілі ў палон 7 200 салдат і 145 афіцэраў, а таксама вялікую колькасць кулямётаў. Паспяховая аперацыя значна палепшыла стратэгічнае становішча брытанскіх войскаў. Выбухам у выніку падрыву мінных галерэй было забіта 10 000 чалавек. Кратэры ад выбухаў захаваліся да нашых дзён і запоўненыя вадой.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]