Сен-Жэрменскі мірны дагавор, 1919

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Сент-Жэрменскі мірны дагавор
Падпісаны
- месца
10 верасня 1919
Сент-Жэрмен, Францыя
Набыў моц
- умовы
10 верасня 1919
Ратыфікацыя Аўстра-Венгрыяй і краінамі, якія ад яе ўтварыліся, і чатырма галоўнымі саюзнымі дзяржавамі
Падпісаны Аўстра-Венгрыя Аўстра-Венгрыя

Flag of the United Kingdom.svg Вялікабрытанія
Flag of Hungary (1867-1918).svg Каралеўства Венгрыя
Італія Італія
Flag of Poland.svg Польшча
US flag 48 stars.svg ЗША
Францыя Францыя
Flag of the Czech Republic.svg Чэхаславакія
Югаславія Каралеўства СХС

Месца захоўвання Францыя
Мовы французская, англійская

Сен-Жэрменскі мірны дагавор — мірны дагавор, падпісаны ў Сен-Жэрменскім палацы па выніках Першай сусветнай вайны паміж краінамі Антанты і новаўтворанай рэспублікай Аўстрыя.

Умовы дагавора[правіць | правіць зыходнік]

Сен-Жэрменскі палац, у якім адбылося падпісанне дагавора

З прычыны распаду Аўстра-Венгрыі мірнае ўрэгуляванне з яе дзвюма часткамі ажыццяўлялася пасродкам падпісання з імі асобных дагавораў. Пагадненне з Аўстрыяй было падпісана 10 верасня 1919 года ў парыжскім прадмесці Сен-Жэрмен-ан-Ле. Аўстрыя прызнала аддзяленне ад яе Венгрыі, Чэхаславакіі, часткі польскіх тэрыторый, таксама пагадзілася на тэрытарыяльныя саступкі на карысць Каралеўства Сербаў, Харватаў і Славенцаў і Румыніі. Да Польшчы была далучана Заходняя Галіцыя, да Чэхаславакіі — Закарпацкая Украіна. Трансільванія і частка Баната, якія ўваходзілі раней у склад Аўстра-Венгрыі, былі перададзены Румыніі. Румыніі была перададзена і Букавіна. Аўстрыя таксама страціла Паўднёвы Ціроль і Істрыю, якія адыходзілі да Італіі. Да таго ж Каралеўства Сербаў, Харватаў і Славенцаў атрымала ад Аўстрыі Далмацыю, часткі Заходняй Крайны, Карынтыі і Штырыі.

Акрамя ўсяго іншага Аўстрыя пазбавілася ваеннага і гандлёвага флоту ў Адрыятыцы і на Дунаі, абавязалася выплаціць рэпарацыі пераможцам і згаджалася на бесперашкодны транзіт любых грузаў саюзнікаў праз сваю тэрыторыю. Ваенныя артыкулы дагавора забаранялі Аўстрыі мець пастаянную армію.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Киган Д. Первая мировая война. — Москва., 2004

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]