Горад Мар'іна Горка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Мар'іна Горка
Mar`ina Horka Monument.jpg
Статуя Мар'i - сімвал горада на ўездзе з боку Мінска
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Першае згадванне
Горад з
Насельніцтва
21446 чалавек (2009)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1713
Паштовы індэкс
222810, 222811, 222827
Паштовыя індэксы
222810, 222811, 222827
Аўтамабільны код
5
Горад Мар'іна Горка (Беларусь)
Горад Мар'іна Горка
Горад Мар'іна Горка (Мінская вобласць)
Горад Мар'іна Горка

Ма́р'іна Го́рка (афіц. транс.: Marjina Horka) — горад у Мінскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Пухавіцкага раёна, на р. Цітаўка. У 63 км да паўднёвы ўсходу ад Мінска. Чыгуначная станцыя Пухавічы на лініі Мінск—Асіповічы, аўтадарогі на Мінск, Бабруйск, Чэрвень, Узду. Насельніцтва 21,4 тыс. чал. (2009)[1].

Назва[правіць | правіць зыходнік]

У тапоніме «Мар'іна Горка» спалучаецца паняцце «Горка» (невялікая гара) і азначэнне «Мар'іна», якое паходзіць ад асабістага імя[2]. Існуе некалькі меркаванняў пра паходжанне назвы горада. Адзінай афіцыйнай пазіцыі на гэты конт у наш час няма. Паводле першага падання, назва мясціны пайшла ад узвышша, на якім павесілася дачка памешчыка Мар'я (дзяўчына не вытрымала разлукі з каханым па звінавачванні ўласным бацькам у стасунках з прастачынай). Згодна з іншай легендай, паселішча назвалі «Мар'інай Горкай» ад суседняй царквы, дзе знаходзіўся цудоўны абраз Божай Маці[3]. Таксама існуе паданне, што назва паселішча ўтварылася ад паганскай традыцыі, бо некалі тут было капішча, дзе паганцы маліліся сваёй багіні Мары[4].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню Мар'іна Горка згадваецца ў XVI ст. У розныя часы мясцовасць знаходзілася ў валоданні Радзівілаў, Бужынскіх, Ратынскіх, Крупскіх і іншых.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Мар'іна Горка апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Ігуменскім павеце Мінскай губерні. Баніфацый Крупскі, уладальнік паселішча, быў адным з арганізатараў нацыянальна-вызваленчага паўстання (18631864) у краі, па здушэнні якога расійскія ўлады канфіскавалі яго маёмасць, а самога выслалі ў Сібір. За верную службу «царю и отечеству» Мар'іну Горку перадалі царскаму чыноўніку Макаву. Будаванне Лібава-Роменскай чыгункі (1873) паспрыяла развіццю паселішча. 30 жніўня 1880 тут адкрылася сельскагаспадарчая школа. Паводле вынікаў перапісу (1897) у вёсцы было 24 двары.

Вуліца побач з аўтастанцыяй

17 чэрвеня 1924 Мар'іна Горка стала цэнтрам Пухавіцкага раёна БССР. 27 верасня 1938 паселішча атрымала афіцыйны статус пасёлка гарадскога тыпу. У Другую сусветную вайну з 28 чэрвеня 1941 да 3 ліпеня 1944 пасёлак знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй. 22 ліпеня 1955 Мар'іна Горка атрымала статус горада.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

У Мар'інай Горцы працуюць аграрна-тэхнічны каледж імя У. Лабанка, гімназія, 4 сярэднія, музычная і спартыўная школы, 6 дашкольных устаноў.

У горадзе знаходзіцца вёска дзетак-сірацін ГА «Беларускі фонд SOS-Дзіцячая вёска».

Медыцына[правіць | правіць зыходнік]

Медыцынскія паслугі надаюць бальніца і 2 паліклінікі.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Дзейнічаюць палац культуры, 3 бібліятэкі.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы машынабудаўнічай, лёгкай, харчовай, мэблевай прамысловасці.

  • ААТ «Пухавіцкі камбінат хлебапрадуктаў»
  • ААТ «Машхарчпрад»
  • ААТ «Пухавіцкі харчкамбинат»
  • ААТ «Пухавічы-лён»


Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Чыгуначны вакзал

Гарадскі і прыгарадны транспарт уключае аўтобусы і маршрутныя таксі. Асноўнымі транспартнымі вузламі з'яўляюцца пляц перад чыгуначным вакзалам і размешчаны непадалёк аўтавакзал. Набыць квіткі на праезд у аўтобусе можна ў кандуктара, у маршрутцы — у вадзіцеля (аплачваць праезд прынята адразу пры пасадцы).

Чыгункай без перасадак можна даехаць на электрацягніку да Мінска (паўночна-заходні кірунак, каля 80 хвілін) або да Асіповічаў (паўднёва-ўсходні кірунак, каля 60 хвілін).

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Спыніцца можна ў гарадскай гасцініцы[9].

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

  • Сядзібна-паркавы комплекс Макавых (1876)
  • Касцёл Св. Антонія Падуанскага

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Царква Нараджэння Божай Маці (1874)
  • Царква Св. Аляксандра Неўскага (1871)

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Перепись населения — 2009. Минская область(руск.)  Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  2. Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 79.
  3. Шаблон:Крыніцы/Памяць/Пухавіцкі раён
  4. Галіна Калевіч. Мар'іна Горка. Духоўнае Адраджэнне // «Ave Maria» № 1—2 (166—167), 2009.
  5. Буйныя населеныя пункты Пухавіцкага раена (паводле перапісу 1897 г.) // Расійскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 11. Спр. 1306
  6. Марьина Горка // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  7. Марьина Горка // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
  8. Мар'іна Горка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 5: М — Пуд / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1999. С. 74.
  9. Марьина Горка // к // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]