Мікалай II, імператар расійскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мікалай II
руск.: Николай II
Mikola II.jpg
сцяг
14-ы Імператар усерасійскі
20 кастрычніка (1 лістапада) 1894 — 2 (15) сакавіка 1917
Каранацыя: 14 (26) мая 1896
Папярэднік: Аляксандр III
Пераемнік: тытул скасаваны
Наследнік: Георгій Аляксандравіч(руск.) бел. (1894—1899)
Міхаіл Аляксандравіч (1899—1904)[1]
Аляксей Мікалаевіч (1904—1917)
сцяг
5-ы цар Польшчы
20 кастрычніка (1 лістапада) 1894 — 2 (15) сакавіка 1917
Папярэднік: Аляксандр III
Пераемнік: тытул скасаваны
сцяг
5-ы вялікі князь Фінляндскі
20 кастрычніка (1 лістапада) 1894 — 2 (15) сакавіка 1917
Папярэднік: Аляксандр III
Пераемнік: тытул скасаваны
 
Веравызнанне: Праваслаўе
Нараджэнне: 6 (18) мая 1868(1868-05-18)
Царскае Сяло, Санкт-Пецярбургская губерня, Расійская імперыя
Смерць: 17 ліпеня 1918(1918-07-17) (50 гадоў)
Екацярынбург, Пермская губерня, РСФСР
Пахаванне: Тайна пахаваны, меркавана ў лесе ў вёскі Капцякі Пермскай губерні(руск.) бел.[2], у 1998 годзе рэшткі перапахаваны ў Петрапаўлаўскам саборы
Род: Раманавы
Бацька: Аляксандр III
Маці: Марыя Фёдараўна(руск.) бел.
Жонка: Аляксандра Фёдараўна
Дзеці: дачкі: Вольга(руск.) бел., Таццяна(руск.) бел., Марыя(руск.) бел. і Анастасія(руск.) бел.
сын: Аляксей
 
Аўтограф: Nicholas II Signature.svg
Манаграма: Imperial Monogram of Tsar Nicholas II of Russia.svg
 
Узнагароды:
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Георгія IV ступені
Ордэн Святога Уладзіміра IV ступені
Ордэн Святой Ганны I ступені
Ордэн Святога Станіслава I ступені
Вышэйшы ордэн Святога Дабравешчання Кавалер Вялікага крыжа ордэна Кароны Італіі Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святых Маўрыкія і Лазара
Кавалер шаноўнейшага ордэна Лазні
Ордэн Падвязкі
Каралеўскі Віктарыянскі ордэн
Order of the Golden Fleece Rib.gif Ro3osr.gif
Кавалер ордэна Каралеўскага дому Чакры, Тайланд
Ордэн Узыходзячага сонца 1 класа
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Збавіцеля Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Ганаровага легіёна
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Хрыста
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Нідэрландскага льва
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Лепольда I
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Паўднёвага Крыжа
Ордэн Чорнага арла

Мікалай II Аляксандравіч (6 (18) мая 1868, Царскае Сяло — 17 ліпеня 1918, Екацярынбург[3]) — апошні імператар Расійскай Імперыі з 20 кастрычніка (1 лістапада) 1894 па 2 (15) сакавіка 1917, сын імператара Аляксандра III і Марыі Фёдараўны.

Царстваванне Мікалая II было адзначана эканамічным развіццём Расіі і адначасна ўзростам у ёй сацыяльна-палітычных супярэчнасцей, рэвалюцыйнага руху, што выліўся ў рэвалюцыю 1905—1907 гадоў і Лютаўскую рэвалюцыю 1917 года; у вонкавай палітыцы — экспансіяй на Далёкім Усходзе, вайной з Японіяй, а таксама ўдзелам Расіі ў ваенных блоках еўрапейскіх дзяржаў і Першай сусветнай вайне.

Мікалай II зрокся ад прастола падчас Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года і знаходзіўся разам з сям'ёй пад хатнім арыштам у царскасельскім палацы. Улетку 1917 гады паводле рашэння Часовага ўрада(руск.) бел. быў разам з сям'ёй адпраўлены ў высылку ў Табольск, а ўвесну 1918 года перавезены бальшавікамі ў Екацярынбург, дзе ў ліпені 1918 года быў расстраляны разам з сям'ёй і набліжанымі.

Услаўлены(руск.) бел. (разам з жонкай і дзецьмі) Рускай праваслаўнай царквой як пакутнік 20 жніўня 2000 года[4], раней, у 1981 годзе, услаўлены Рускай замежнай царквой як мучанік.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Прыняў рашэнне прыняць вярхоўную ўладу толькі па волі Устаноўчага сходу (Лыкова Л. А. Пермь: Тайна гибели Михаила Романова — 1-е. — Достоинство, 2010. — С. 14. — 72 с. — (Царское дело). — 3000 экз. — ISBN 978-5-904552-05-3.)
  2. Ъ — Как нашли останки Николая II и его семьи
  3. Мікалай II, імператар расійскі — артыкул з БСЭ
  4. Чин канонизации новопрославленных святых состоялся в Храме Христа Спасителя. Православие. Ru.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • История России. XX век: в 2-х т. / отв.ред. А.Б. Зубов. — Москва : АСТ, 2009. — Т. I. 1894—1939 гг. — 1024 с.
  • Шишанов, В. Последний император на Витебщине // Витебский проспект. 2008. № 27. 4 июля. С.3. [1].
  • Шишанов, В.А. «Наконец появился царь…» / В.А. Шишанов // Шагаловский международный ежегодник, 2008: сб. статей; под ред. А. М. Подлипского. – Витебск: Витеб. обл. тип., 2010. – С. 69 – 73. [2]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons