Востраў Сахалін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Сахалін
Сахалин
В. Сахалін.png
Каардынаты: Каардынаты: 50°51′00″ пн. ш. 143°08′00″ у. д. / 50.85° пн. ш. 143.133333° у. д. (G) (O) (Я)50°51′00″ пн. ш. 143°08′00″ у. д. / 50.85° пн. ш. 143.133333° у. д. (G) (O) (Я)
Акваторыя Ахоцкае мора, Ахоцкае мора, Ціхі акіян
Краіна Flag of Russia.svg Расія
АА першага ўзроўня Сахалінская вобласць
Сахалін (Расія)
Сахалін
Сахалін
Сахалін (Сахалінская вобласць)
Сахалін
Сахалін
Плошча 76 600 км²
Найвышэйшы пункт 1 609 м
Насельніцтва (2010) 493 000 чал.
Шчыльнасць насельніцтва 6,436 чал./км²
Cape Tihii. Sakhalin coast of Sea of Okhotsk.JPG
Commons-logo.svgСахалін на Вікісховішчы 

Сахалінвостраў каля ўсходняга ўзбярэжжа Азіі. Уваходзіць у склад Сахалінскай вобласці, буйнейшы востраў у складзе Расійскай Федэрацыі.

Амываецца Ахоцкім і Японскім марамі. Ад мацерыковай Азіі аддзелены Татарскім пралівам (у самай вузкай частцы — праліў Невяльскога[1] — мае шырыню 7,3 км і замярзае зімой); ад японскага вострава Хакайда — пралівам Лаперуза.

Даўжыня вострава 948 км, шырыня ад 6 (на Охінскім паяску)[2] да 160 км. Берагі зрэзаны слаба. Буйнейшыя залівы: Аніва і Цярпення. У мора значна выступаюць паўастравы Шміта, Цярпення, Крыльёнскі і Таніна-Аніўскі. Рэльеф вызначаецца сярдневысотнымі гарамі, нізкагор'ямі і нізіннымі раўнінамі[2]. Уздоўж берагоў працягнуліся Заходне-Сахалінскія (вышыні да 1330 м, гара Онар) і Усходне-Сахалінскія (вышыні да 1609 м, гара Лапаціна) горы. Паміж імі знаходзіцца Тымь-Паранайская нізіна. Паўночную частку вострава, за выключэннем паўвострава Шміта, займае Паўночна-Сахалінская раўніна.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 204—205. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).
  2. 2,0 2,1 Сахалин // Вялікая савецкая энцыклапедыя (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 204—205. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]